|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Under The Bridge - Χ.Κ.12092003
Καλογυαλισμένα παπούτσια και μαλλιά χωρίστρα Ρούχα σκούρα, επιτηδευμένη τσάκιση, σιδερωμένα με τρόπο Ποδαράκια λεπτά, χαμόγελο ανύπαρκτα σβησμένο, βλέμμα χαμηλωμένο Στέκεται όρθιο με τα χέρια διπλωμένα πίσω Ακούνητο Σαν ψεύτικο
Χορεύεις; Θα χόρευα μαζί σου Θα σου έδινα ένα λόγο να νοιώσεις υπερήφανος Κι εγώ ποιος υποτίθεται πως θα είμαι; Ό,τι κι αν κάνεις ... μην με αφήσεις Αν σου δώσω αυτό που ζητάς, θα μου το δώσεις πίσω; Ξέρεις τι θέλω; Ξέρω
Τον περισσότερο χρόνο τον ανάλωσα στο να αλλάζω δίσκους Η πρώτη μεριά είχε τη γοητεία του αγνώστου Η δεύτερη έπαιρνε την προίκα της απογοήτευσης και του πόνου Έσπασα το πικ απ Ο φόβος του θανάτου είναι η μελωδία της ευτυχίας Ακόμη κι όταν νοιώθω πως η ζωή με κυνηγάει Δεν σπάω Το ίδιο το σύστημα αυτοκαταστρέφεται και καθαρίζει Ο χρόνος είναι η άλλη οδός Μα ο χρόνος περνάει κι άλλη μια μέρα προστίθεται και αφαιρείται ταυτόχρονα Αντίστροφη μέτρηση προς την ίδια την ευτυχία μου...
Σου αρέσουν τα κλισέ Οι θησαυροί που περιμένουν να ανακαλυφθούν Η ιδέα πως θα πεθάνεις Η εντύπωση πως δεν είναι η ώρα σου να πεθάνεις Ό,τι είναι χρηστικό δεν κρύβεται κι όμως η επιλογή δεν είναι πάντα η σωστή Βλέπεις πάνω απ’ όλα θέλω να νοιώθω Ήθελα να νοιώσω Θέλω να νοιώθω στο μέγιστο Έπαιξα σε αρχαία δράματα Έγινα ο ηθοποιός της υπαίθρου Ο μέγας δραματουργός και ο κακός σκηνοθέτης της τόλμης Όλα μοιάζουν σαν ένας κύκνος σε μια λίμνη Θέλει να ελευθερωθεί όμως έτσι περήφανος που είναι κολυμπάει ακόμη Θα μπορούσε να πετάξει .... και πόσο μακριά θα πήγαινε; Γελάω τώρα δα γιατί έχει φτερά Είναι τόσο όμορφος Απίστευτης σύλληψης η δημιουργία του ράμφους Τσιμπάει χωρίς να βρέχεται Εκτός αν βάλλει το κεφάλι στο νερό Κι όμως δεν πνίγεται
Έχω μια φέτα ψωμί Την αλείφω βούτυρο παχύ Την αλείφω μέλι από παραγωγό διαλεχτό Την στολίζω στο πιάτο Και στην προσφέρω Νοιώθω νευρικά Θα σου αρέσει; Θα δοκιμάσεις;
Οι μασκοφόροι της λογικής τρέμουν στο τελευταίο επεισόδιο Επιδιώκουν τη συνέχιση ... τη διαιώνιση Παίρνουν το ρίσκο τους ... να κλέψεις το χρόνο τους Γίνονται ο Καζανόβας Ορίστε να ’τος Ανασύρεται από τη μαγεία Με την περίεργη προφορά Και το σπαστό χαμόγελο Μοιάζει με το Ζορό Ήρωας Επεφημύστε τον Καβάλα στο άσπρο άλογό του
Νόμιζες πως είχες άγρια ζωή; Νόμιζες πως μπορούσες να φεύγεις και να μην γυρίζεις πίσω ποτέ; Καλά Πάρε τώρα το δρόμο ... ξεμάκραινε ... και συνέχισε ώσπου να χαθείς από τα μάτια μου Τόσο μακριά φτάσε που δεν θα είσαι πια ορατός Κι άσε εμένα εδώ ... πίσω Να σε βλέπω να χάνεσαι Να ταξιδεύεις .... Να ταξιδεύω με την εικόνα σου στα μάτια Κι όταν βρεθείς εκεί που η πίστη σου θα σε οδηγήσει γύρισε πίσω και κοίτα Πες μου τι θα δεις τότε ... Φώναξε, κράξε γιατί δεν θα ακούσω ...
Κορίτσια ελάτε Μαζευτείτε Θα σας πω μια ιστορία Μπορεί να σας πονέσει όμως όλες θα νοιώσετε ... Ήταν κάποτε μια μάνα Δούλευε σκληρά Πάλευε με τα θηρία Το βράδυ γύριζε σπίτι ματωμένη Και για κάθε παιδί που τάιζε ... μοίραζε το αίμα της Τώρα αυτή η μάνα πέθανε Και τα παιδιά της γίνηκαν βρικόλακες ...
......
Κάτω από τη γέφυρα ... πέρα στη μολυσμένη λίμνη ζω Κύκνος είμαι Δεν έχω χέρια για να αγγίζω Δεν αγγίζω και δεν νοιώθω Δεν βλέπω τι να αγγίξω Κι έτσι βουτάω με το ράμφος στο νερό ...
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |