|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Tiger and Dragon - Χ.Κ.11092003
Το χάρισμα Η τέχνη μου Με συντρόφεψε ακούραστα πιστά Με ταπείνωσε Την ξεφτίλισα Τώρα την εγκατέλειψα Άλλος θα πει πρόσκαιρα Άλλος θα πει άξαφνα Άλλος θα πει για πάντα
Πίστευα πως είχα μια ζωή Τη ζωή που ακόμη έχω Και για την οποία λυπάμαι τόσο Αναζητώντας το Θεό σ’ αυτή τη ζωή Επιδόθηκα στην αναζήτηση της αλήθειας Οποία η σημαντικότητα της ύπαρξής μου; Κι αν κάποιες στιγμές ένοιωσα σημαντικός Αν για κάποια πράγματα ένοιωσα μέσα μου νικητής Τότε γιατί τώρα λυπάμαι; Γιατί στα προβλήματα αισθάνομαι μόνος; Γιατί είμαι φτιαγμένος να μην θέλω κάποιον στο πλευρό μου;
Αυτή η αλήθεια της αναζήτησης είναι βαριά κατάρα, αλήθεια Ο χρόνος που άφησα πίσω μου χωρίς ίχνη δεν θα δείξει τίποτα Στέκομαι στο απέραντο κενό μου αγκαλιά με την απάθεια του ίδιου μου του είναι Η ψυχή μου κρέμεται σκισμένη σημαία Έχω ματώσει Ο πόνος που μου άρεσε μικρός γιατί με έκανε να νοιώθω ζωντανός , σημαντικός Ο πόνος που χρησιμοποιούσα απέναντι σε μένα Εκεί που θύμα ήμουν κι ο μόνος θύτης ήμουν εγώ Αυτός ο πόνος τώρα είναι παραπάνω απ’ όσο μπορώ να αντέξω Πατέρα, για πόσο ;
Κοίτα με τώρα Τώρα που δεν έχω πρόσωπο Τώρα που οι πληγές που άνοιξα τρύπησαν την ουσία Κι ό,τι με έκανε πριν σημαντικό τώρα είναι ανάξιο λόγου Τώρα που πρέπει να παραδεχθώ την ανειλικρίνεια μου Τα λάθη μου Τη μιζέρια μου
Μου λείπουν πράγματα από το χθες Με φόβιζε το αύριο Με πόνεσε πολύ η ανάλωση στις εύκολες αγάπες Ένοιωθα πως κατανάλωνα αυτό που είχα για τη μία σε ό,τι έφτυνα Αποδοκίμαζα τον εαυτό μου κι όλο σε μεγαλύτερο πόνο τον δοκίμαζα Φορούσα μάσκες που δεν ήμουν Καλλιεργούσα την εικόνα Γιατί έτσι πίστευα πως ήμουν σημαντικός Γιατί έτσι ένοιωθα κυνηγός, πετυχημένος, νικητής Από το έλλειμμα Ελλειμματικός και σε κάθε περίπτωση επαναλαμβανόμενος Προβλέψιμος Ο ίδιος σε κάθε παράσταση Ο «τέλειος άντρας»
Ενοχές τώρα Στομάχι σπασμένο Αυτοκαταστροφή Μια δόση ειλικρίνειας Μια δόση δύναμης Όχι αρκετά όμως Ποτέ δεν θα είναι αρκετά σε μένα Συναισθήματα εξασθενισμένα, ανώφελα, ανιδιοτελή, ιδιοτελή, μαραμένα, έντονα, πυρακτωμένα, κακούργα, καταδικασμένα, φυλακισμένα, φυλακή Φυλακή!
Η αγάπη Οι πραγματικοί άνθρωποι Και πάλι το νόημα της ζωής Οι εικόνες Τα αρώματα Τα χρώματα που κεντρίζουν τόσο πολύ το γκρίζο μου τοπίο Οι μυρωδιές που θυμίζουν το παρελθόν, το αναμοχλεύουν, το απλοποιούν, το απλουστεύουν Και οι θύμησες που το απομυθοποιούν Ανοίγω τα χέρια διάπλατα Τα κλείνω Και κουρνιάζω Απύθμενη ασημαντότητα, κουκίδα τίποτα στο απέραντο μηδέν
Ένα μελίσσι κεντρίζει τώρα την καρδιά μου Βοήθεια φωνάζω Κανείς δεν ακούει Τα βλέμματα αλλού Κι όμως υπάρχει ενδιαφέρον Αλλά και πάλι ποιος μπορεί να βοηθήσει;
Εσύ πνιγμένη στα δικά σου γιατί Εγώ χωμένος ως το κεφάλι μέσα στο βάλτο Κανείς μας δεν περπατάει Κανείς μας δεν βλέπει Κανείς δεν μας βλέπει Κι όλα από μόνα τους είναι ασήμαντα μέσα στην αφέλεια της απύθμενης αναβράουσας ιδιοσυγκρασίας μας Το όνειρο που φτιάχτηκε εφιάλτης για να στοιχειώσει τη νύχτα Και το χάπι που χρυσώνει και σώζει τον ύπνο μοναχά τα ξημερώματα Όταν δεν τρομάζω Μια ζωή που τρέχει Και ένα πλαίσιο που πιέζει Θα είναι πάντα εκεί για να παίζει αυτό το ρόλο Μέχρι να σβήσει η τελευταία ελπίδα ... η πιο αρρωστημένη αναπνοή Ο τίγρης και ο δράκος βρέθηκαν στο δρόμο της φωτιάς Δεν νίκησε κανείς Δεν κίνησαν για κάπου μαζί Δεν άλλαξαν δρόμο
Παρέμειναν εκτεθειμένοι στις αχτίδες του ήλιου και προσδοκούσαν να πέσει αυτή η νύχτα Που το φεγγάρι θα είναι μεγαλοπρεπώς φιλόδοξο Η αιώνια βουτιά στο άπειρο κενό
ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ – ΠΡΟΣΔΕΘΕΙΤΕ – ΠΟΝΕΣΑΤΕ – ΕΞΕΛΘΕΤΕ ...
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |