|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Ο
- ΧΚ20112004
Στα βάθη της ψυχής μου λιμνάζει πηγμένο αίμα Ένα έλος όπου κοχλάζουν εκδικητικές ύαινες σαν χίμαιρες Η προσωρινή συμφιλίωση του θεϊκού με το σατανικό Είμαι ένας τεράστιος συλλέκτης οσμών Έχω την ικανότητα να τις μετατρέπω σε μνήμες με ένα τσακ Ένας κομήτης που αστράφτει την Κυριακή Σβήνω στην αρχή κάθε επόμενης μέρας Όσες ώρες κι αν με γυρίσεις ανάποδα Σαν ρυθμικές δονήσεις χωρίς κραδασμούς Θα μου προκαλούν κοσμική αποστροφή Χάσαμε την αθωότητα για ένα τίμημα που δεν λογαριάσαμε Μα ήταν τόσο προφανές πως Ο χρόνος είναι η πλάνη μας Σε κοιτάζω στις παλιές φωτογραφίες και δεν σε αναγνωρίζω Πριν λίγο άκουσα τα βήματα ενός παιδιού Γύρισα και είδα μόνο μια θαμπάδα Σαν κερί που ανάβει ... για μια ευχή Ξεχύθηκαν οι λέξεις στα παρακείμενα ποτάμια Πηγή του κακού Τριγύρω από τις πληγές ... στήσανε χορό αρμάδες Χαμένα κορμιά και χαμάληδες, ζοφερές σκοτίσεις επενδυμένες με τακτ Συλλέγω οσμές τις Κυριακές Τις μετατρέπω σε μνήμες Κι έτσι τοποθετώ εσένα πάνω σε κόκκινες κασετίνες Αφηρημένη τέχνη ... Χωρίς λόγο και χωρίς λυχνία Σου έδωσα την σκυτάλη για να κουρσέψεις τα πέλαγα Και σε έντυσα με δειλινά για να μην κρυώσεις στις κατάρες Τώρα εξατμίζεσαι ολόγυρά μου Επιμένεις να με καταδιώκεις σαν ήρωας Κι όμως θαρρείς πως έτσι ... τινάζεσαι σαν σκόνη από το πάτωμα Εκεί που πατούσες κι εγώ έφτυνα για να λασπώσω το χώμα Χτες σε είδα ξανά Φούσκωνες μπαλόνια σωρό και φρόντιζες να σκάνε στα χέρια όσων τα πιάνανε Είχα την επιθυμία να σε φροντίσω για λίγο Σε ρώτησα: «τι απέγινε ο δαίμονας;»
Δεν αποκρίθηκες μόνο
έμεινες διστακτική να με κοιτάζεις Σου κράτησα το χέρι Ένοιωσα στα παγωμένα σου δάχτυλα ξυράφια να κόβουν Όπου κι αν σε άγγιξα ... μάτωσα Κι έτσι λίμνασε το αίμα στην ψυχή μου Έσκυψα το κεφάλι και πνίγηκα μέσα στις αλλότριες φατρίες κεντημένος με κεκτημένη ταχύτητα Η εφηβική παρακμή Φωτιά έπιασε ο ήλιος Καθώς έτρεχα να προφτάσω τις πλοκές των εναπομεινάντων εμβρύων Σκάλωσα σε μια μάντρα από σπασμένους τοίχους και ξέγυμνα δέρματα Τα χέρια μου κόπηκαν Δεν μπόρεσα να σε κρατήσω Κι έπειτα ούρλιαξες «Σταμάτα»
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |