:: Χρήστος Κυριακόπουλος ::

Ο - ΧΚ20112004

Μαρμίτα - ΧΚ24012005

Κυνηγημένος από την αρετή μιας τάχα ενδεικτικής νιότης ή επιστροφής στην προγενέστερη κατάσταση ενός μικροαστικού αστεϊσμού ή μιας παρατυπίας ευπρεπισμού και καθωσπρεπισμού

Κομπάρσος σε αντιδραστήριο χωρίς εναντίωση στον δεσποτισμό και κάποιων συντηρητικών πεποιθήσεων κοινωνός

Οξειδωμένος από το μένος και την υποταγή στις κατευθυντήριες γραμμές των άνωθεν ελεγχόμενων στα εξόν συνετέθη που προσάπτουν άλλοθι στις εκκρεμότητές τους

Αποκτώ φήμη μιας τάχα χαλκέντερης ομοιοπάθειας

Μοιάζω στο δικό τους σώμα σαν εξωγενής επιπολασμός κατώτερου πληθυσμού χωρίς δημογραφική πολιτική ή αιφνίδια και δραματική επέκταση

Αποκτώ συνήθεια κι έτσι αποχαυνωμένος παύω να αντιλαμβάνομαι το διαφορετικό ως πηγή έμπνευσης και γνώσης αλλά ως κίνδυνο που παραβαίνει τους κανόνες και τα όρια του άγω και του φέρομαι

Κι έτσι αποκτώ κίτρινες γνώσεις…ψευτομαθαίνοντας ελληνικά ή μια γλώσσα ανίερων συμβόλων για να συνεννοούμαι

Αποκτώ την πλήρη γνώση του θέματος αγνοώντας την αρχή και το τέλος, κοιτάζοντας μόνο τους κόμπους μιας κλωστής που δεν ξετυλίγεται αλλά υφαίνεται αργά σε αυτόματο αργαλειό καλολαδωμένο από μυαλά χωρίς συνείδηση πέραν της γεωγραφίας του ξεχασμένου και του σκονισμένου χημικού εμπλουτισμού της φυσικής μετάπτωσης της αντιπαράθεσης

Κλέβω γιατί αντιδρώ με τη βάση και τους καταλύτες της διάσπασης των ευχών

Μαθαίνω το κουμπί ή το κόλπο που κρύβεται στους κληρονομικούς χαρακτήρες κι αυτή είναι μια αποκτηθείσα ικανότητα που όσο χαλκευμένη κι αν είναι η συνταγή του είναι πάντα θα λειτουργεί σαν την υπόφυση που βρίσκεται κάτω από τη φύση...για να προστατεύει όχι εμένα αλλά το δικαίωμά μου να αποκτώ ...χωρίς κόστος αγοράς ή κτήσης παρά ως κτητική παραγραφή το άλγος της επικεφαλίδας, της χρυσής προμετωπίδας και της άκρατης ονείρωξης του γένους των μύθων και τον πλαστών ονείρων

Ως άλλος εμβολοφόρος κινητήρας εσωτερικής καύσης διυλίζω τον κώνωπα με ένα κάποιο ξέσπασμα θυμού ως άλλη πυρηνική έκρηξη ή σύντηξη του αζώτου σε ένα συνονθύλευμα ερωτηματικών και αέριων αναγωγών σε πλήρη εξάρτηση με την συμπαντική ανορεξία ή τη στειρότητα μιας αφαίμαξης χωρίς οίστρο

Η σκέψη που συγκεντρώνω στη Αιγιαλεία ζώνη σαν δυνατή γροθιά, ένα ισχυρό ράπισμα, σαν κόλαφος ξαφνικά και βίαια ξεσπά, ακριβώς στη μέση, καταμεσής του μη τρωτού τρόμου, έχοντας συγκεκριμένη ελαφρά γεύση σκόρδου, και σε ένα πλατάγισμα των χειλιών με ένα τόνο μίσους απευθείας εκπνέει ένα ηχηρό φιλί στον αόριστο χρόνο

Αυτό το μέσο προσβολής ή πρόκλησης ακόρεστης σωματικής βλάβης, το ανώτερο όπλο, το εξοπλισμένο με συμβατικές κεφαλές εδάφους αέρος, το δικό μου φονικό όπλο είναι το μέσο άμυνας ή υπερίσχυσης στους αδυνάτους: η υπομονή είναι το μόνο όπλο στην προκειμένη περίπτωση