|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Ο
- ΧΚ20112004
Η αγάπη δεν είναι αρκετή
Σαν την τσαλακωμένη λαμαρίνα και το σπασμένο παρμπρίζ μετά από πολύνεκρο ατύχημα Ακόμα και μέσα από την άμορφη μάζα ... παραμένει αυτοκίνητο
Σαν το άδειο μπουκάλι από το πιο γλυκά μεθυστικό άρωμα που έφτιαξε ποτέ άνθρωπος Ακόμα κι αν το σπάσεις σε χίλια κομμάτια ... θα μυρίζει πάντα το ίδιο
Σαν την κινηματογραφική Αμελί Μελό Αν και μεγάλωσε κι έγινε γυναίκα κι άπλωσε τη ματιά της στον κόσμο, παραμένει μέσα της το ίδιο παιδί
Και σαν τη γυναίκα την ορφανή Που κόπηκε απ’ τις ρίζες της μικρή και παλεύει για μια ταυτότητα και όμως η μόνη ταυτότητα που έχει είναι ... κρυμμένη στην καρδιά της
Σαν τους καρπούς που ξεφλουδίστηκαν από το κέλυφος για να φαγωθούν Και μας αποκάλυψαν την υπέροχη γεύση τους ... χαϊδεύοντας τον ουρανίσκο
Και σαν το νερό της βροχής που εξατμίστηκε στην επιφάνεια της γης από τον ήλιο Κι όμως...πάλι νερό θα γίνει ... και θα ξαναγίνει
Ο κύκλος δεν σπάζει ... Βαστάζει Κι είναι πέρα από μένα και σένα και τις δυνάμεις σου
Λες πως η αγάπη μου δεν είναι αρκετή Για τον ένα ή τον άλλο λόγο Προφασίζεσαι τις ύστερες μνήμες, τις προφάσεις αμαρτίας Κρατάς στη συλλογή σου τα γραμματόσημα που σε βολεύουν Κι ας μην έχουν καμιά αξία παρά μόνο αυτή που ο πόνος σού προστάζει Ίσως έτσι να μπορέσεις να ταιριάξεις την εικόνα μου Τι λες;
Ανόητη! Συνεχίζεις έναν μάταιο αγώνα για να πείσεις και να πειστείς Ότι για όλα τα καλά που σου δίνονται θα έπρεπε να πληρώσεις κάποιο τίμημα Πως είμαι πολύ καλός για να είμαι αληθινός Κι όμως το μόνο τίμημα που διάλεξες να πληρώσεις Είναι ο κατακερματισμός της αλήθειας Το σκορποχώρι μας Σε ποιο ψέμα τελικά ζεις; Γιατί παραμένεις σε αφασία; Θυμάσαι ... «μαζί σου ή όλα ή τίποτα» Γιατί θα πρέπε να ζήσουμε στο όλα και τον φανατισμό;
Δεν με πείθεις Θα ήθελα να πω ακόμη μια φορά πως εγώ σε ξέρω Πως εγώ μπορώ να σε νοιώθω Πως εγώ ξέρω τι είναι δικό μου και τι όχι... Ακόμη και τώρα... Μα τι καλό θα μας προσέφερα από δω που δεν μπόρεσα να στο δώσω όταν κοιμόμουν δίπλα σου Σφιχτός στην ψυχική παροχή λες Άραγε με τι θα καλυφθεί η δική σου εμμονή;
Η αγάπη που δεν είναι αρκετή ... το νέο σου άλλοθι Και τώρα αναζητάς ένα στήριγμα σε ένα όνειρο που το γέννησες μόλις πριν λίγο Και δεν αντέχει να κρατήσει αυτό που είσαι εσύ Ποιος σου ‘πε ότι μπορείς να χτίζεις και να γκρεμίζεις ... για πάντα; Κανείς δεν θα σε πείσει για την αγάπη σε πλεονασμό Ακόμα κι αν το κάνει ... Εσύ δεν θα μπορέσεις να το δεις
Γιατί η ουσία των πραγμάτων βρίσκεται καλά κρυμμένη στον πυρήνα τους... Η μόνη συμπαντική αλήθεια Σκορπιέ μου Εκεί που εσύ φοβάσαι το φως Και βάλθηκες να φυλάξεις Θερμοπύλες Σαν άλλος Προκρούστης κόβεις και ράβεις στα μέτρα σου Χωρίς να νοιάζεσαι ποιον συνθλίβεις Γιατί μάχεσαι να διασφαλίσεις το σκοτάδι σου Το δικό σου ηλεκτρικό δωμάτιο Που έχτισες και πέταξες ... το όνειρο της αληθινής αγάπης που μοιραστήκαμε Και καταδίκασες την αγάπη μου ... στη δική σου ανεπάρκεια Το μόνο μέτρο που γνωρίζεις...
Όχι η αγάπη δεν είναι αρκετή για να με σκέφτεσαι ή να με αγαπάς ακόμη
Η αγάπη δεν είναι...αυτό με έμαθες...
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |