|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Αθηνά Παλλάδα - ΧΚ05112004 σε μια πολιτεία που οι άνθρωποι μιλούν μια ξένη γλώσσα κι όλο βραδιάζει η αγάπη είναι μια αρρώστια του μυαλού οι άλλοι δεν το βλέπουνε όμως εγώ που άγγιξα τη ραγισμένη φλέβα του χεριού σου ξέρω αυτό το αγρίμι που κοιμάται
Η εικόνα στον καθρέφτη θάνατος από αναχώρηση μητέρας ένα λευκό κενό αναλυτό παράπονο που ψαλιδίζει τον αέρα έξω απ΄ το βάρος των βλεφάρων όπως και στις παλιές ασπρόμαυρες ταινίες πίσω απ την πλάτη το δαιμόνιο μιας φωνής ΔΕΝ ΕΙΠΑ πουθενά τη μοίρα μου
Μια μέρα είχες πει «Όταν τα όνειρα γίνονται ένα με το χώμα τα παρασύρει η βροχή» κάποιος είπε ότι θα βρέξει εσύ είσαι η βροχή μη μου τη στείλεις να τη φορέσεις
Θέλω να έρθεις μεσάνυκτα γιατί η μέρα μου προσπαθεί να περάσει τις ωδίνες των ηρώων θα σου ανοίξω μεσάνυκτα θα χεις μαζί σου ό,τι σου παρήγγειλα δεν χρειάζεται νερό θα έχουμε τα δάκρυα σου και 'γώ ξαπλωμένος ανάσκελα θα κοιτάζω επίμονα τις ρωγμές του ουρανού αφού ξέρω, πως καμιά φορά το θέλαμε τόσο πολύ και οι δύο αντί να φύγεις σ' άγνωστη πολιτεία με κόκκινα μάτια ανάμεσα σε ναυαγούς αγνοούμενους και μυθικούς δράκους στο έλεος ενός καταστροφικού ήλιου
ξαπλωμένοι σε αφασία
Ο κόσμος μεταμορφώνεται συνεχώς οι εποχές αλλάζουν αστραπιαία η αλήθεια και το ψέμα είναι το ίδιο
κι
ο έρωτας
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |