|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
CASHMERE - Χ.Κ.27102004 Απέβαλα τη μυρωδιά της Σαπφούς Εισπνέω αρώματα εσωστρέφειας σε δίκη Εγώ, η παραδοχή της αμέπτου ίριδος Κρυστάλλινη ματιά η σταχυά που ροδίζει Κρίνομαι Γυρίζω εξ' αρχής ακραιφνώς και μπλεδίζω Στο χώμα σέρνομαι ως ερπετό Ανυπερθέτως στοχάζομαι και στην δόξα κουρνιάζω Των Αχαιών Των ηδυπαθών Ρωμαίων Σαν το κόκκινο κρασί το ευγενικό μα συνάμα στυφό και ξηρό στη γλώσσα Αγγίζομαι Μυρίζω κάτι από το χθες Μύριζα κάτι γλυκό Κι αποβάλλω τη μυρωδιά της Λητούς Χτενίζομαι Τριγυρίζω τις νύχτες σαν όνος αποστεωμένος Θέαμα φριχτό στις παλάμες σας κρύβομαι Καθυστερώ την ανεκτικότητα Και προβάλλω τη γιατρειά σε στέκια άκοσμα, άοσμα, μη κοσμικά, απόκεντρα Από ρυτίδες βαμμένες μοβ περιστοιχίζομαι Ο γιος του ουρανού και η κόρη της Ήβης Αρετή ονομάζεσαι Ιδανικό προδομένο και μια ματιά στην ίριδα που εξόκειλε Μυρίζω οσμή αλόγου Ζώο νεκρό που στόμωσε την σιωπή του με ... άναρχες κραυγές αετού Κρώζω τώρα δα ξερνώντας στα βράχια σας Αναχαιτίστε με Γη μου Κορμί μου Αδυνατώ και ασθμαίνομε Κύρτωσα στην πλαγιά του βουνού που συντρίφτηκες Νους και καρδιά καταλάγιασαν Χτυπούν στο ρυθμό του θανάτου Πένθιμα Ρηχά Και πάλι ήχους κροταλίζω Το χρόνο ροκανίζω Τα νιάτα που περνούν και ένα στήθος στητό που γδέρνει η βροχή ... σφίγγομαι Λογίζομαι Εγώ, η επιφανής ρότα της ανεμελιάς Το σύννεφο της αδέκαστης οξυδέρκειας του φιδιού Η χάρις και η ηδονή Λαγνεία βαφτίζομαι Ξεχνώ Αδιαφορώ για τις σκιές Και όσοι μου δώσατε πριν σημασία Κατάρτι κομμένο σας ξεβράζω στην ακρογιαλιά Τουλάχιστον σας χαρίζω τον αγώνα για επιβίωση ... στο πουθενά Σείομαι Εγώ που κατοικούσα στη Σιών Και τις μυθικές ύβρεις σας αρκέστηκα να εικάσω Εγώ, ο ίδιος που μέσα από τον αποκρυφισμό αντίκρισα την κατακραυγή Εγώ τώρα κρατώ δαμόκλειο σπάθα στο χέρι το δεξί Εγείρομαι Αντιστεκόμενοι και αντιστάτες Ρυθμιστές της αναπνοής Ανερχόμενοι ηθοποιοί της μοιραίας διαδρομής Σε μια πορεία που ποτέ πριν δεν κόμισε νέα λύτρα για τον αποχωρισμό από τα γενόμενα Γεγονότα τελικώς αποδιοπομπαία Ρίγη συγκίνησης που διίστανται Τοίχοι που ραγίσατε στο θέρος Θεριεύω Στον κάμπο αγναντεύω Εσείς όλοι οι επικριτές μου Του νόμου οι τιμημένοι Εσείς που αγορεύσατε σε νόθες γειτονιές την καταδίκη μου Και τρέξατε σε εκστρατείες εκθρονισμού μου Πετύχατε Εσείς ματωμένοι εχθροί της γιορτής μου Ρηγάδες, βαλέδες και ντάμες της στημένης παρτίδας των Ημιθέων Του γκρεμού της ντροπής και της αισχύνης Τώρα γελάστε .... Γελάστε με την ψυχή σας ..... Γιατί Εγείρομαι... εγώ ο γιος της Ήρας Και Μαίνομαι Εγώ ο αδελφός του Άρη
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |