|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ 10-12 - Χ.Κ.24102004 Δεν επέλεξα τα πιστεύω μου Αυτά με επέλεξαν Οι μικρές αυτές λεπτομέρειες που αγνοούσα Διότι, δεν μέτρησα με πνεύμα οξύ αυτό που ήδη εικαζόταν Ένας δρόμος κοφτερός που στρώθηκε από της γεννιάς μου την φιλοδοξία Και την υπαγωγή σε ένα σύστημα άνωθεν προσκείμενο Η πινελιά στον τοίχο που χτίστηκε για να γκρεμιστεί Σε χρώμα κόκκινο Θαμπό τώρα δα Ρίχτηκα στη μάχη γυμνός με μόνη πίστη στα πιστεύω μου Αυτά που μου δόθηκαν Πάλεψα για αυτά Πόνεσα Γκρέμισα τους τοίχους και τις ψευδεπιγραφές Αλήθεια...έφτασα κάπου Και τώρα στέκομαι στο ίδιο σημείο Τι θα επιλέξω τώρα Κύκλους κάνω μα μεγαλώνω Ποια δύναμη είναι αυτή που θα με αγκαλιάσει Και ποιος είναι αυτός που θα με κοιμήσει στην αγκαλιά του Ένα λόγο ψάχνω Εγώ που πίστεψα σε αυτό που επέλεξαν για μένα Και έτρεξα μακρύα όσο μπορούσα Με μια αναπνοή Έφτασα στην άλλη άκρη Συνάντησα τα όριά μου Και έμαθα πως ποτέ δεν μπορείς να διασχίσεις τον κοφτερό δρόμο ... χωρίς να κοπείς Κοιτάζω μέσα στην καρδιά μου Ανοίγω το στήθος μου σε αυτούς που ελέγχουν τον χτύπο της Ακόμα ένας Ακόμα ένας Ακόμα ένας Που είναι η αγάπη; Η αγάπη είναι εδώ Είναι αρκετή η αγάπη; Η αγάπη δεν φτάνει Γιατί αγαπώ; Γιατί το πίστεψες Γιατί με επέλεξαν; Γιατί ... Νομίζεις πως τα ξέρεις όλα Νομίζεις πως μπορείς να κάνεις θαύματα Ακόμα μετά από τόσες κρυφές τελετές που μυήθηκες στην ακολασία; Νομίζεις πως είσαι ο εκλεκτός Πως ξέρεις κάτι Δεν ξέρεις τίποτα Το Παρίσι είναι μόνο μια πόλη που επέλεξαν να δεις Το νησί σου είναι μόνο η ερημιά της ψυχής σου και η τελική πτώση Γιατί εμένα; Γιατί εμένα; - Ο επόμενος - Να εξοφλήσω το λογαριασμό - Περιέχει και χρέη από προηγούμενα - Μα αυτά τα ξόφλησα - Δεν παραγράφονται κύριε, συγνώμη... Μια υπογραφή μου έμεινε Ένα σημάδι σε ένα χαρτί Θέλεις να μάθεις πως περνάω; Νόμιζα πως ήξερες Πίστευα πως εσύ ήξερες Σε πίστεψα Σε πίστεψα Είσαι ό,τι πίστεψα Και μ’άφησες Με πήρες και με πήγες μακριά Και με παράτησες Τώρα χάθηκες Κι εγώ δεν βλέπω παρά μόνο σκιές και λίγα ακόμα πράγματα που επιπλέουν Κρυώνω Όπως κρύωνα πριν έρθεις Όταν σε περίμενα και πίστευα πως θα έρθεις Δεν επέλεξα τι θα πιστέψω Τα πιστεύω μου με επέλεξαν Εκείνο το βράδυ δεν γνώριζα τι θα ξημερώσει Δεν ήξερα πόσο πόνο θα φέρει Κράτησε πολύ μα....σε έφερε μαζί του... Η μόνη παρηγοριά στον πόνο ήσουν εσύ Σαν άλλοτε...σαν τώρα Δημιούργημα του μυαλού μου...με σάρκα και οστά και άρωμα γυναίκας... Σε μύριζα... Κοιμόμουν και ξυπνούσα δίπλα σου Ένας μυς ήμασταν...μια καρδιά και ένα στομάχι Έσπασε...και τα σωθικά μας μοιράστηκαν σε δυό κόσμους που επιλέξαμε... Ζάρια σε μια ρουλέτα που δεν σχεδιάσαμε.... Ένα πιστεύω που μας βρήκε και μια έχιδνα που εκδικείται ό,τι πιο όμορφο και ζωντανό πετύχαμε Θέλεις να ξέρεις τι σκέφτομαι; Σκέφτομαι αυτά που άλλος δεν θα νοιώσει για σένα Όλα εκείνα που χτίσαμε μαζί ... πίσω στο νησί που σε συνάντησα Θυμάσαι εκείνη την εποχή; Μόνο αυτό έχω στο μυαλό Μόνο εκείνες τις μνήμες Και άλλες ακόμα Σε θυμάμαι στο σπίτι μας ... να χορεύεις Να γελάς να φωνάζεις σαν παιδί να γεμίζεις το χώρο Σε θυμάμαι όταν χαμογελούσες Όταν χτένιζες τα μαλλιά σου Όταν σε κοιτούσα και σε λάτρευα Ήσουν εκεί...μαζί μου... Δεν φαντάστηκα ποτέ ότι σε δάνειζαν σε μένα για να ενισχύσουν την πίστη μου... Τα πιστεύω που δεν επέλεξα αλλά με επέλεξαν να πιστέψω Δεν ξέρω να κάνω τίποτα άλλο Πίστεψα βαθιά σε ό,τι πίστεψα από μικρός Όταν ήρθες για να απαλύνεις τον πόνο Και τώρα...μόνος εδώ ... στο σπίτι που εγκατέλειψες... Μετρώ τον πόνο...στις αμέτρητες ώρες της μοναξιάς Δεν με ενδιαφέρει να κλείσω τις πληγές Το αίμα μου στάζει ξανά και ξανά... Δηλητήριο είναι και θα αδειάσει... Μια ζωή είχα...μια ζωή έζησα...και όλα αυτά που θα ρθούν δεν τα επιλέγω... Ποιος κινεί τα νήματα; Τι είναι κτητικότητα;
Κτητικότητα είναι να ξέρεις ... τι είναι πραγματικά δικό σου;
Που είναι η αγάπη;
- η αγάπη δεν είναι αρκετή Θα μου πάρει καιρό για να συνηθίσω αυτή τη ζωή ... με μια αγάπη που θέλω να υπερασπίσω... Αυτό που μόνο εγώ πίστεψα ως κάτι δικό μου Κι έναν έρωτα που κρατά ακόμα...το ίδιο Όπως τότε...σ’εκείνο το νησί... Το νησί μας... Και οι γραφές λένε «Λίγο πριν ...» Εσύ καταλαβαίνεις...αν θυμάσαι τι έπεται Έπονται ... όλες αυτές οι επιλογές που δεν επέλεξα
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |