|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
MISTER WILSON - Χ.Κ.14052004 Τον βλέπω που ξανοίγεται στα βαθιά Τον πήρε η καταιγίδα Ούτε που κατάλαβα πως έγινε Δεν άκουσα Δεν είδα Όλα χωρίζουν κάποια στιγμή Κρατούν για κάποιες στιγμές αμοιβαίας μοναξιάς ή συνύπαρξης Διαιρούνται για να ενωθούν ξανά πιο κάτω και να ξαναχαθούν Αόρατη αλυσίδα Ο δικός μου mr Wilson χάθηκε στην καταιγίδα Τον κοιτούσα να απομακρύνεται και του ανέτεινα το χέρι Δεν μπόρεσα να τον γυρίσω πίσω Κι εκείνος ολοένα και ξεμάκραινε αποφασισμένος Ταξιδιώτης στην ίδια θάλασσα με μένα προς μια άλλη κατεύθυνση που τον έλκυσε τώρα Δημιούργημα της φαντασίας Φανταστικός φίλος και συνοδοιπόρος Χαμένος κι αυτός στο ίδιο νησί Μου χάρισε λίγο από το χρόνο του Για όση ώρα έμεινε βουβός και βρήκα εγώ το θάρρος να μιλήσω Ξεκινήσαμε μαζί το ταξίδι της επιστροφής Σε μια πέτρα γράψαμε «Εγώ και ο Mr Wilson μείναμε σε αυτό το νησί για 4680 μέρες» Κι ανοίξαμε πανιά για νέα στεριά Χωρίς ορίζοντα, χωρίς ελπίδα με μόνη πυξίδα τον ουρανό Παραδομένοι σε ένα πιο σύντομο θάνατο Ώσπου, ξέσπασε καταιγίδα Αυτό που δεν υπολογίσαμε Έσπασε τα πανιά, έσπασαν τα σχοινιά Βρεθήκαμε κι οι δύο στο νερό Ξύπνησα αργότερα όταν η καταιγίδα κόπασε Ο mr Wilson απομακρύνθηκε βουβά Τυλιγμένος στη σιωπή του Δεν άρθρωσε κουβέντα Έτσι με αποχαιρέτησε Κι εγώ έμεινα να τον κοιτάζω Ώσπου τα μάτια μου τον έχασαν Ή εκείνος με έχασε ή βυθίστηκε ή πέθανε έκλαψα πολύ, ούρλιαξα και φώναξα «θεέ μου» ..... βουή βουητό μηχανών ακούγεται πίσω μου μου φαίνονται όλα τόσο ψεύτικα είμαι ναυαγός κι ο ήλιος με καίει στέγνωσα θα περάσει κάποιο πλοίο στη μέση του ωκεανού ...
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |