:: Χρήστος Κυριακόπουλος ::

Δραπέτης - Χ.Κ.19122002

Δεν βρήκα στεριά

Δεν βρήκα λαιμό

Έκλαψα δίπλα στο τζάκι

Έκαψα μια άδεια ζωή ναυαγό

Μάζεψα τις στάχτες

Τις έκανα κουβάρι

Τις σκόρπισα στον άνεμο ...

Αέρινο φυλαχτό σου χαρίζω Θεέ

Ακούω ηλεκτρικούς ήχους

Μοιάζω με σκιάχτρο ... ηλεκτρικό

Μου κάνεις νεύμα

Γυρίζω πλάτη

- Πιερ ...

- ...

- Πιερ σου μιλάω

- Ορίστε

- Αδιαφορείς ?

- ...

- Δυσφορείς ?

- ...

- Την άλλη εβδομάδα θα πάμε στα χιόνια

- ...

- Θέλεις να ρθεις ?

- ...

Σκοτούρα

Θολούρα

Ένας μουντός ουρανός

Και μια παγίδα από τα ίδα τα χέρια

Η μπάντα παίζει μουσική

Βαριά μουσική

Καμιά μελωδία δεν σπάζει τη σιωπή

Κουρδίστε το σολ

Χαρούμενα ανθρωπάκια με προσπερνούν

Ευτυχισμένα στην ανία τους χοροπηδούν

Μόλις πάτησα ένα

Χα!

Για που πάνε τα καράβια νονέ

Μακριά ... στη Σαγκάη

Μα είναι σκουριασμένα

Και σένα τι σε κόβει?

Είπα μήπως και γυρίσουν πίσω ...

Χα!

Κλαίνε μανάδες στο λιμάνι

Ας κλάψουν πιο πολύ ... δεν φτάνει

Χα!

Ποιος θα πει μάθημα σήμερα?

Εγώ κυρία

Όχι, όχι εσύ ... εσύ είσαι καλός μαθητής

Φοράω καινούργια ρούχα , θέλετε να τα αγγίξετε?

Χαιδέψτε με κυρία

Τα μαλλιά μου μυρίζουν όμορφα

Μυρίζω όμορφα

Τους βλέπω που κάθονται στο τραπεζί

Αραγμένοι , βαριούνται που ζουν

Συζητούν

Νομίζουν πως κατέκτησαν τον κόσμο και τώρα ... δεν έχουν τι άλλο να δουν

Έξω γαυγίζουν τα σκυλιά

Τα έχουν ατάιστα δέκα μέρες

Λένε πως πεινασμένα ... θα δαγκώνουν γερά

Δεν τους νοιάζει που ... έτσι εκείνα εκδικούνται

Έψαξα το λεξικό και το λένε «ένστικτο»

Χορωδίες ψάλλουν τραγωδίες χορεύουν ψαλμωδίες διηγούνται παρωδίες παίζουν κωμωδίες

Μαύρες σκιές ζωγραφίζουν στο σκοτάδι με αίμα

Φοβούνται το τσίμπημα της μέλισσας

Και γλύφουν ... μέλι

- Πιερ , την Κυριακή θα πάμε στη θεία σου

- ...

- Να φροντίσεις να είσαι ξυρισμένος

- ...

- Έλα πιο κοντά Πιερ

- ...

- Άνοιξε το χέρι σου

- ...

- μμμ! Τι απαλό χέρι ...

έξω ψιλοβρέχει

ψιλοχιονίζει έξω

ό,τι κάνει ... είναι ψιλοπράγματα ...

Χα!

Είδα μαλλιά ξανθά

Και μάτια γαλανά

Με κοίταξαν στα μάτια

Διέστειλαν τις κόρες

Ανοίγω βλέμμα χωρίς να φοβάμαι

Κι αντικρίζω ... ένα σου δάκρυ

Κλαις

Θυμάμαι όταν έρχονταν τα Χριστούγεννα κι ήμουν παιδί πηγαίναμε με το νονό μου για παιχνίδια

Κι ύστερα ... τα έσπαγα και χαιρόμουν που ανακάλυπτα ... τη φτιάξη τους ...

Χα!

Αγκίστρι και ψωμί βρεγμένο

Έτσι πιάνουν τα ψάρια

Ή έτσι εκείνα πιάνονται

Κάποιος το μαγείρεψε έτσι ή έτσι θέλω να πιστεύω

Δεν τρώω

Γιατί

Γιατί όχι

Όχι γιατί

Όχι

Γιατί

Στριφογυρίζω στην πολυθρόνα

Είμαι νωθρός

Η μύτη μου είναι παγωμένη

Τα δάχτυλά μου είναι παγωμένα

Το στόμα μου έχει μια πίκρα

Κι η καρδιά μου ... χιόνι

Ας ήταν καλοκαίρι

Ας ήταν

Θέλω να πετάξω και πάλι τον χαρταετό μου

Θέλω να γίνω παιδί και να αρχίσω απ’ την αρχή

Όμως ... μοιρολογώ

Μονολογώ ωστόσο

Όμως παραλογίζομαι

Συλλογίζομαι ωστόσο ...

Κουράγιο αρπαχτικό μου

Το βελούδο είναι μωβ και βαρύ

Σκούπισε τη μύτη σου

Χα!

Θα σε κυνηγήσω

Θέλω να σε φιλήσω

Έχεις χείλη ροζ

Κι η μύτη σου είναι στραβή

Χα!

Δεν μου αρέσεις άσχημε

Προτιμώ τις σοκολάτες

Τουλάχιστον αυτές είναι τυλιγμένες

Χα!

Κοστίζουν όσο όσο

Πληρώνω και γεύομαι

Γεύομαι και ξεχνώ

Αρχίζει η αντιγραφή

Το ένα και το άλλο θα ενωθούν

Χα! Χα!

Το παραγόμενο αποτέλεσμα ... στα εξόν συνετέθη

Άφιξης στον Ρακοπόταμο

Παρακαλούνται οι κύριοι επιβάται όπως αποβιβαστούν

Το τραίνο θα φύγει σε ένα τσουφ

Καλωσορίσατε κύριε

Σας περιμέναμε

Ορίστε η στολή σας

Γδυθείτε

- Πιερ θα σε ενδιέφερε να μελετήσεις τα έντομα

- Όχι

- Γιατί Πιερ?

- ...

- Επειδή σε τσίμπησε μικρός μια νύφη κι έπειτα μελάνιασες απ΄ τον πόνο

- ...

- Δείξε μου το χέρι σου Πιερ

- ...

- Τι απαλό χέρι ... έχει το σημάδι

- Σβησμένο είναι

- Μην λες ανοησίες Πιερ

Έλα να βγούμε στην αυλή

Έχουμε καιρό να τα πούμε

Ας απολαύσουμε την πρωινή λιακάδα

Δες πως ο ήλιος χρυσαφίζει

Βγάλε τα γυαλιά

Κοντοστέκομαι στις ακμές

Οι πέτρες σημαδεύουν τις αλλαγές

Οι αλλαγές κοστίζουν

Κι εγώ πληρώνω

Κρατήστε τα ρέστα

Δεν θέλω φορεμένο κουστούμι

Κι εκεί που νομίζεις πως τα ξέρεις όλα

Κι εκεί που επιβάλλεσαι με το μυαλό και την ευφράδεια

Κι εκεί που νομίζεις πως είσαι Θεός

...

Κι εκεί κι αλλού

Είσαι το ίδιο

Κι αν πίστεψες ποτέ σε κάτι άλλο

Αν πίστεψες ποτέ σε σένα και στο κενό

Γελάστηκες

Ακολουθεί ο διάλογος με τη μητέρα του ποιητή:

Καλώστον

Γεια

Που ήσουν

Ξεχνιόμουν

Τι είδες

Θέλω να ξεχάσω

Θα μείνεις

Δεν θυμάμαι

Καλώστον

Γεια

Ποιος είσαι

Εγώ

Που πας

Εκεί

Θα ξανάρθεις

Ποτέ

Γεια

..... χτυπάνε τα κουδούνια

νυχτερινή περιπολία

σαν χελιδόνια έρχονται

και πάλι φεύγουν

οι ιδρώτας μουσκεύει το χώμα

παλεύουν να βγουν

κοιτάζω το ρολόι

η ώρα πλησιάζει

στην επόμενη στροφή

ξανά

καθυστερώ

δεν αποφασίζω

δεν φοβάμαι

δεν αποφασίζω

υστερώ σε κάτι

λοιπόν, στην επόμενη στροφή δραπετεύω ...

- Συναγερμός !