|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
ΚΑΡΤΕΡΙ - Χ.Κ.20102003 Από μακριά ο καθρέφτης ακτινοβολούσε μια λάμψη κοίλη Κάθε μητέρα που γιορτάζει την επιστροφή του γιου καληνυχτίζει τη μπόρα σ’ ένα καρτέρι Χαλαρά πατούσαν τα πόδια της στο στραγγισμένο από τους κόμπους της ζήλιας χαλί Είχαν μαλακώσει οι ρυτίδες στο πρόσωπο και οι ορμόνες είχαν καταλαγιάσει Μπορούσες να δεις πέρα από τη φαντασία Ανάμεσα στα βουνά της άρκτου κουνούσαν τα χέρια τους κατακόκκινα παιδιά Νύχτες ολόκληρες ξεφάντωναν στον αστερισμό της δυστυχίας Τώρα ολομόναχα περιμένουν να σφιαγαστούν Κράτα το κρίμα για μένα Αν θέλεις να ρωτήσεις το ναυπηγό για το σκαρί που σκάρωσε Αν υποπτεύτηκες πρότερα τη μοίρα των αμαρτωλών που γδύθηκαν στη θύελλα Τώρα δα θα ήθελες έτσι για αλλαγή να ξεχυνόμουν στα λιβάδια Πιο γρήγορα απ’ το λίβα Πιο κομψά από την αρετή Θα έφτανα την άκρη του αόρατου για να σε δω Φτερό θα γινόμουν Θα πετούσα την αυγή πάνω στις δροσοσταλίδες Τον ήλιο θα μετρούσα με θωριά τα δειλινά καθώς θα έσβηνε στη δύση Κι αν τύχαινε και κάπου εκεί σε συναντούσα Λίγο πριν εξατμιστείς Και γίνεις ατμός και εξαφανιστείς στον κύκλο της ζωής Θα σου παρέδιδα την πιο γλυκιά ευτυχία για κει που χάνεσαι να κρατήσεις στερνή δοξασία Αγάπη μόνο Αν πήρες έχεις Αν έχεις δώσε Αν σου έχωσαν καρφιά στην καρδιά γέλα Αν έκλαψες πικρά την μοναξιά σου πέτα Και ρίζωσε στη γη και αστροπελέκια κάλεσε τα στοιχειά να κάψουν Αγάπα ξανά κι ο κύκλος θα σπάσει τα μούτρα αυτών που συνωστίζονται στην αυλή σου
Τους κόλακες γυρεύω...
Κλαψουρίζω στην άμμο Γύρισα τα μάτια μου ... μα δεν σε είδα Νόμιζα πως σε άκουσα ... μα δεν με φώναξες Κι έσκυψα Και γύρισα τα μάτια μου αλλού Ύστερα χάθηκες Σε πήρε η θάλασσα μακριά Και το αλάτι σκέπασε το άδειο σου κουφάρι Λούφαξε Μπορείς να γίνεις ψάρι του γυαλιού Τώρα που έμαθα να αγαπώ
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |