|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Ταξίδεψα στου αιγαίου τα μυστικά … κι όμως ανακάλυψα ένα δικό μου Νοιώθω πως το ήξερα από παλιά Σαρώνει ο αέρας την έρημη θάλασσα που απλώνεται … όσο μακριά μπορεί να δει το μάτι κι ακόμα παραπέρα Κοιτάζω ανθρώπους σαν μηχανές καλολαδωμένες να μακραίνουν τα μαλλιά τους στο λίβα Έριξαν μια άγκυρα στη Ράδα, εκεί μεσοπέλαγα στέκονται κι αργοπεθαίνουν Ανάμεσα σε πλοία σταματημένα και εργοστάσια κλεισμένα από χρόνια Βίδες σκουριασμένες, σίδερα λιωμένα και διοξείδιο του θείου στα πνευμόνια…τέτανος
Κρατώ στο χέρι έναν διαβήτη Βάλθηκα να χαράξω χάρτες για πόλεις ανεξερεύνητες Σχεδιάζω γραμμές και τόξα Παράθυρα ταιριάζω σε σπίτια τετράγωνα Εγκιβωτισμένες διαθέσεις στοιβαγμένες σε τέσσερις τοίχους Ακολουθεί η χρωματική διάστιξη Καφέ, κόκκινο, έβενος Και ξανά καφέ, μωβ και έβενος Σε γυάλινα κτίρια όψεται η αλλοτροπία Η εκκωφαντική ηχώ που αντηχεί … σε μηδέν ντεσιμπέλ Φωνάζω Αρνιέμαι τις παραδοσιακές νόρμες Προσπαθώ να χωρέσω τη νέα μου πατρίδα σε φόρμες και ειρμούς σκέψης που δεν ανάλωσα τον χρόνο μου ποτέ πιο πριν Χωρίς μνήμες … ξελογιάσματος
Κάποιος μου είπε πως είναι χάσιμο χρόνου να σκέφτεσαι κάποιον Διάλεξα να σκεφτώ την Τερέζα Είναι καστανή και μυρίζει βανίλια Τη σκιαγραφώ σε χαρτί πυροπροστασίας προϊόν γεωύφανσης Πρωταγωνιστεί σε ένα θλιβερό μονόπρακτο Σκέφτηκα…αν μεταθέσω την αρνητική παράταξη της στοίχισης … σε ένα πρόσωπο κατασκευασμένο εξ αρχής ως τέλειο θύμα τότε το έγκλημα όσο ειδεχθές κι αν είναι … θα κληθεί να σηκώσει μαζί και την τιμωρία του Κι όλα θα βυθιστούν καταμεσής της περιμετρικής επιφάνειας της όρασης Σαν μια ανόητη και περιστασιακή φωταγώγηση Άναψε κι έσβησε Δεν θα βλέπω…δεν είδα…μόνο σκιές πέρασαν Το απόλυτο άλλοθι
- Λαβίδα παρακαλώ - ορίστε - παρακέντηση
- μετρήστε σφυγμό - έτοιμος - ράψτε τον
Μνήμες κλυδώνισες, γλύκισε σαν κυδώνι και το άρωμα άπλωσες Κοιτάξαμε μαζί τα φώτα στο λιμάνι Έμεινα να κοιτάζω το πρόσωπό σου Γκρίζα και υγρή νύχτα…και η σκιά της σελήνης έλουζε τα μαλλιά σου Η ακμή της νέας πόλης που σχεδιάζω Μια γέφυρα που ενώνει την παλιά με τη νέα … βάλθηκες να χτίσεις Την αποκάλεσες «η γέφυρα του Καρόλου» Και τη γέμισες με έργα τέχνης, αγάλματα αγγέλων, ράθυμο κόσμο και πλανόδιους μικροπωλητές… Τη φώτισες με το χαμόγελό σου Κι από κάτω παφλάζει ο Σηκουάνας ...
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |