Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική

Χτενίζω κούκλες που δεν έχουν δόντια
τις φτύνω κατάμουτρα
φτύνουν τα μάτια μου
χώνω στο πλαστικό τους δέρμα καυτές βελόνες με μίσος
με τσιμπούν κι ο πόνος τρυπάει το μυαλό μου
ματώνω μάνα
η φαντασία μου οργιάζει σαν κοπηλάτης σε ατσάλινα κύματα
ζωγραφίζω φιγούρες τραγικές να πλένονται σε ανάλαφρα νερά που γεννούν αλύπητη ηρεμία μα και ατελή συνθηκολόγηση
νουθετώ άρενες που εμποδίζουν την κατεύθυνση προς μια οδό χωρίς όνομα, στραγγισμένη από λίπος και δόξα
γκρεμίζω δρόμους
χτίζω δρόμους
τους γκρεμίζω
τα στάχυα στους αγρούς καίω και από τη λάβα τους παίρνω δύναμη να κινήσω τη γη στο κυνήγι του ανέμου που φυσά τη ντροπή μου 

ακολουθεί η σκηνή που προσπαθούσα να περιγράψω με δυσκολία λίγο πριν ...

η ομορφιά που το καλοκαίρι σκορπάει στα μοναστήρια της ανακρίβειας και τους ξελογιασμένου πάθους
ο χρόνος καταλήγει σε δυο μαύρες τρύπες
χωλαίνουν τα σκουλήκια που περιμένουν στην είσοδο, αλλά δαγκώνουν σα θηρία αν τους μιλήσεις
μπορείς να τα προσπεράσεις
να τα αγνοήσεις
με το μαχαίρι σου μάθε να πολεμάς 

ποιος θα είναι ο νικητής στη μάχη; 

Η μάχη συνεχίζεται ...  

[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ]

 

 

Το περιεχόμενο της τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία
και η μερική ή ολική αναπαραγωγή του απαγορεύεται χωρίς την άδεια του δημιουργού


Copyright © Chris Kyriakopoulos 1988 - 2005 :: Designed & Hosted by Web Dynamic