Και θα σου δείξω κάτι
διαφορετικό από μια μικρή ζωή που κοίταζε μες στην καρδιά, τη σιωπή …
Το φθινόπωρο σε γέννησε,
Ο χειμώνας σε ζέστανε,
Η άνοιξη σε μάγεψε
Και το καλοκαίρι σε ξάφνιασε, καθώς έφτασε με μια νεροποντή,
Γεννώντας στο μήνα αύγουστο, ανάγκη και επιθυμία μαζί
«Ποιες είναι οι ρίζες που
γαντζώνονται, ποια κλωνάρια μεγαλώνουν, μέσα από τα γνώριμα πέτρινα
χαλάσματα;»
Και σκιά σαν ήσουν, άκουγες τον ήχο του νερού
Κάτω από τον κόκκινο βράχο όταν ζούσες, πατούσες το ξεχασμένο χιόνι
Στα βουνά, εκεί, αισθανόσουν ελεύθερη…
«εκεί μου πρωτοχάρισες υάκινθους»
Οι αγκαλιές σου γεμάτες και τα μαλλιά σου υγρά
Δεν μπορούσα να σου μιλήσω … κι ας έβλεπα καθαρά
Προτίμησα να κοιτάζω … το γυμνό σου λαιμό
Ωστόσο, δεν θα ήταν ποτέ αργά
Σημαδεμένη πόλη,
Κάτω από την μονότονη ομίχλη, τη θαμπή αυγή,
Μια δαιμόνια τράπουλα έστησε παρτίδα με τον Τροχό της ζωής
Κρυμένο χαρτί, εκεί όπου η εφηβική μου ορμή … κάρφωσε το βλέμμα σου …
Το ξέθαψες … πάλι … στην καρέκλα που καθόσουν …
Πίσω από ένα κρυμένο καθρέφτη … κρυφοκοιτάζω
Αντανακλάς το φως, αναταράζεις τον αέρα,
Ποτίζεις τη μυρωδιά και πνίγεις τις αισθήσεις
Κι όλα τα ξεθωριασμένα συντρίμμια του χρόνου
Όλες οι βιασμένες μνήμες που διηγούνται οι τοίχοι
Αυτές οι προσηλωμένες μορφές που γέρνουν στην ερημιά
Σέρνουν τα βήματά μου …
Με οδηγούν στη σκάλα …
Μεταμορφώνουν το βασίλειο της φλογισμένης μου αιχμής
Όπου πυρακτώθηκαν οι λέξεις, ύστερα μπλέχτηκαν σε ένα όνειρο, ώσπου
ακίνητες αν και τόσο μελετημένες, υπνωτισμένες αν και τόσο προσεγμένες,
πίεζαν δυο αβλέφαρα μάτια προσμένοντας ένα χτύπο στην πόρτα …
«τι θόρυβος είναι αυτός;»
Ο άνεμος κάτω από την πόρτα …
«τι θόρυβος είναι … αυτός;»
Τίποτα, πάλι τίποτε …
Ξέρεις τίποτε; Μήπως
βλέπεις τίποτε; Μήπως θυμάσαι τίποτε;
«θυμάμαι
Είναι το φεγγάρι που
έφεγγε λαμπρά ένα χειμωνιάτικο σούρουπο για να αποσώσει το τραγούδι μου»
Τη μενεξεδένια ώρα, όταν τα μάτια και η πλάτη μου ανασηκώθηκαν στα μάτια
σου
Δεν νοιώθω κούραση και
πλήξη
Δεν νοιώθω ζάλη
Δεν νοιώθω θλίψη
Ψηλαφώντας στο δρόμο μου, βρήκα την αφώτιστη σκάλα που με οδήγησε στον
ουρανό …
Κυλάς στο αίμα μου
Κι εσύ γυρίζεις και
κοιτάζεσαι για μια στιγμή στον καθρέφτη
«σύρθηκα πλάι σου, επάνω στα νερά … για τη μουσική αυτή»
[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ]
|