Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική

Ίσως … οι πέτρες να είναι το μόνο μονοπάτι που θα διαβούμε

Ίσως … να είναι το ξύλο το μόνο φορτίο που θα σηκώσουμε στο χρόνο μας μαζί

 

Η συνείδηση είναι τρομερή κατάρα

Σκέφτομαι …

Αισθάνομαι …

Υποφέρω …

 

Γιατί είμαι τόσο λυπημένη ;

 

Ίσως … αυτή η μυρωδιά που απλώθηκε να είναι … από λουλούδια

Ίσως … αυτό το δειλινό να μετράει τα αστέρια απογυμνωμένο από ενοχές

 

Εγώ , μπορώ να αμφισβητήσω κάθε αίσθηση ή λοβιτούρα

 

Εσύ … θέλεις να μπεις στο πετσί μου ;

Να σκέφτεσαι ό,τι σκέφτομαι …

Να νοιώθεις ό,τι νοιώθω …

Να βλέπεις ό,τι βλέπω …

 

Πεινάω σαν χειμώνας

Ασθενώ, αδημονώ και στερούμαι σαν ζητιάνος

 

Για πόσο θα αντέξεις την κακουχία ;

 

Ίσως … ο κόσμος να είναι χωρισμένος σ’ αυτούς που κυνηγούν αυτό που θέλουν και σ’ αυτούς που δεν το κυνηγούν …

 

Ίσως … οι μεν πρώτοι σαν ξαπλώσουν στο νεκροκρέβατό τους , να μετανιώσουν για πολύ λίγα πράγματα και ίσως όχι

 

Γυρεύω την αλήθεια …

Μα αυτή είναι για τα κορόιδα …

 

Ίσως … έτσι να κλείσεις τις πληγές μου

 

Η τέχνη μου λέει την αλήθεια

Ακόμα και όταν ψεύδεται …

[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ]

 

Το περιεχόμενο της τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία
και η μερική ή ολική αναπαραγωγή του απαγορεύεται χωρίς την άδεια του δημιουργού


Copyright © Chris Kyriakopoulos 1988 - 2005 :: Designed & Hosted by Web Dynamic