|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Θα έπρεπε να δεις τι έκανες στο ουράνιο τόξο που ζωγράφισες Το άκουσα να κλαίει Περπατάς σε κομμάτια με μια δόξα χωρίς αίγλη πια Θα έπρεπε να δεις τι έκανες στο αύριο που ονειρεύτηκες Το είδα να αιμορραγεί Λατρεύεις την ατμόσφαιρα μες τις στάχτες Ανέπνευσα τα αποκαΐδια και μ’ έπνιξες Θα έπρεπε να δεις τι έκανες στη ζωή που έπαιξες στο θέατρο Παρακολούθησα το έργο και με φόβισες Βλέπεις τη δημιουργία σαν μια πανέμορφη μέρα όπου όλα αφήνονται πίσω Εκτός από την αμφιβολία και το φτηνό χαμόγελο στο δρόμο προς την απουσία Θα έπρεπε να δεις τι έκανες στο ξάφνιασμα που γέμισες με την κολόνια σου Μύρισα τη μυρωδιά σου και ένοιωσα ντροπή Έχεις ένα όμορφο πρόσωπο Θέλεις να γιορτάσεις, να αλλάξει διάθεση Υποκρίνεσαι πως η ζωή πρέπει να είναι σαν το θέατρο Πως το αύριο δεν χωρά στα όνειρα και το ουράνιο τόξο είναι μονόχρωμο Μου μοιάζεις πολύ σε κάτι που προσπάθησα να ξεχάσω… Παλεύεις με τα σχοινιά Ένα φθίνων άστρο είσαι Μια μαριονέτα της άρνησης La poupe que dit no
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |