|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Κοιτάζω στον καθρέφτη Το πρόσωπό μου μένει το ίδιο Μόνο μια σκιά με παραξένεψε Ίσως να μου έγνεψε ... κάτι Ίσως να ήταν μόνο ένα ίχνος στην υγρή αντανάκλαση Ήταν μια αντανάκλαση...
Σκύβω μπροστά στον καθρέφτη Τα θλιμμένα μάτια μου κοκκίνισαν Τα κράτησα μέσα στα χέρια μου ... και τα ‘βρεξα Τα στέγνωσα Γδύθηκα μπροστά τους για να νοιώσουν οικεία Τώρα με βλέπουν...τα βλέπω
Ακούω την ανάσα μου Τη βλέπω να σχηματίζεται στον καθρέφτη...τον ιδρώνει Βαραίνει Δυσκολεύομαι να αναπνεύσω τις τελευταίες μέρες Προτιμώ το σωλήνα που έχω συνηθίσει Παλεύει να μείνει κολλημένος στο στόμα μου ή έτσι νομίζω
Γράφω πάνω στον καθρέφτη «θα έκανα τα πάντα για την αγάπη» Ακόμα αναπνέω με τον σωλήνα Πάλι εκείνη η σκιά εμφανίζεται απρόσκλητη Σαρώνει οτιδήποτε με καυτό αέρα στο πέρασμά της Σβήνει ό,τι έχω γράψει...μνήμη κενή ή εσωτερικό κενό
Με φοβίζει καθετί καινούργιο...χωρίς πρότερο αρχείο...και επεξεργασία Στο στενό δωμάτιο η αναπνοή διασωληνομένη...υποστηριζόμενη...εχέγγυα Κι εκεί έξω στο μουσώνα, το καθαρό οξυγόνο...γεμάτο σκόνη...μη ανιχνεύσιμο, αφερέγγυο Κάθεται στα σωθικά μου...όταν αποφασίζω να αναπνεύσω... Με τρομάζει...μια ζωή χωρίς αγάπη Χωρίς εσένα που ξέρω για αγάπη
Φοβάμαι ... Τρέμω το άγνωστο μέλλον Τρομάζω Πονάει πολύ όμως Δεν το αντέχω...να ζω Μια ζωή αρρωστημένη...κι όμως επιμένω να την βαφτίζω...αγάπη
Κοιτάζω στον καθρέφτη Με κοιτάζει κι αυτός ...μελαγχολικό βλέμμα Δυο μάτια κόκκινα με κοιτούν και με ρωτούν με αγωνία... Γιατί; Θα τους απαντήσω γυμνός στα μάτια τους...την αλήθεια Ώσπου να θέλω να μάθω να αναπνέω ... οξυγόνο
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |