|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Κοίταξέ με τώρα που αλλάζω Πάνω από το κεφάλι μου ένα ήρεμο σχοινί κοιτάζει εμένα Ταλαντεύεται σε αλλοδαπούς γαλαξίες, Αλλοπρόσαλλες διέξοδοι στο ορατό πεδίο Η ηδονή της σκόνης που κόβεται στο περιθώριο Στο προσκήνιο της ανυπόστατης δομής της υποχωρητικότητας Οι ήχοι της σιωπής βαριανασαίνουν μελαγχολικά Ακόμα και οι τύψεις σιωπούν Τρύπωσαν στο σκοτάδι τους Άδειο φορτίο διαπερνά τις ηλεκτρικές ψυχές Εσύ συνωμοτείς με τους κόλακες Παροπλισμένες σκιές κόβουν βόλτα έξω από πύρινες φυλακές Πολίτες υπεράνω υποψίας Ευτυχία ενσωματωμένη στην οκνηρία Έγινες καλύτερή τους Κι εγώ ακόμα πιο μικρός, κλειδωμένος σε μια γυάλινη σφαίρα Πεταμένη ολόγυρα από το νέφος Που καυγαδίζει στο μυαλό μου Απροστάτευτος μες στο χάρτινο μανδύα του αποπροσανατολισμού Ολοένα με ζυγώνει με τα νώτα στραμμένα στην πλάτη μου Παγερός δικαστής... Ανάμεσα στην ακρότητα και το συμβιβασμό Η αγάπη ξεπηδά από τις άγνωστες λέξεις Το πανηγύρι των εξασθενημένων Των ασθενών θνητών Των μικρών ημιθέων Μικρός κι εγώ σαν κι αυτούς μπλέκομαι ανάμεσά τους Μαυρισμένες ταυτότητες χωρίς συνείδηση ή ατομική βούληση Πυροβολούν την υπαρξιακή μου αυτοκρατία Το σημαίνον υποκείμενο του εγωιστή Του καταδικασμένου από την αδέκαστη ετυμηγορία Τα λάθη μου Η λήθη Η πνιγμένη αλήθεια στο ψέμα Οι τύψεις Τα ντροπιασμένα τοπία της νιότης μας Τα παροπλισμένα καράβια στο λιμάνι Τα ξεχασμένα τραίνα προς μια απροσδιόριστη ευθεία όλο καμπύλες Τα όνειρα που πέταξαν μαζί με τους γλάρους Προς ένα κόσμο χωρίς αγάπη Χωρίς εσένα Όποια σημαία κι αν σηκώσω τη βαφτίζεις αντίφαση Την πολεμάς μες τη νεραϊδοστολή σου Χωρίς όπλο... Με την υπεροχή σου...την εξακριβωμένη αντίσταση στη φυσική κυριαρχία Η νίκη σου στην παντοδυναμία μου Ένα στημένο κόλπο παραθέτουν οι αθέατοι Η κάλπικη αυλή που σε περιτριγυρίζει Ανόητες σάλπιγγες εμμένουν στο πένθος Αδυνατισμένος Ισχνός Παράξενος Κλωθογυρίζει στο μυαλό μου ο χαμένος χρόνος στα γελοία αστεία Αστραφτερά στρας βγαλμένα από τις οθόνες μιας πολιτείας βασισμένης στην ανεκτικότητα Αυτές οι νότες μου έμειναν μόνο σύμβολο ελευθερίας Ψάχνω ακόμα στο δρόμο Το μονοπάτι για να βγω έξω από το χάος Δυο πόλεις πιο κάτω, Μια σκέψη για να με κρατάει άγρυπνο Να επιστρέψω στη γη που πατούν οι λησμονημένοι Στις παράλληλες πεδιάδες του νου που τις διέγραψε η μνήμη Τα απορρίμματα της εξασθενημένης μου αντοχής Στα ξεχασμένα τοπία τα βαμμένα με ανόθευτο μπλε Ένα λιβάδι γεμάτο από βατόμουρα Ανάμεσα σε δυο κόσμους που δεν μοιάζουν παρά μόνο τις Κυριακές που συννεφιάζει έξω από τα λαϊκά σχολεία Όπου οι διανοούμενοι διδάσκουν τα παιδιά τους να κόβουν με το νυστέρι ό,τι τα πληγώνει Τα δυναμώνουν Τα κάνουν άντρες Τους φορτώνουν ευθύνες Τα σπρώχνουν να τρέξουν πάνω από τις γέφυρες Και να ρίξουν το βλέμμα τους στη γη Να μην ξεχάσουν τον κανόνα Την υπακοή και την πειθαρχία στο σύστημα Αν είσαι μάνα τότε στείλε ένα δάκρυ στο παιδί σου Αν είσαι εχθρός τότε πέταξε ένα σκουπίδι στο γείτονά σου Αν είσαι δελφίνι τότε τρύπησε τα δίχτυα που σου απλώνουν οι δελφίνοι Αν είσαι εσύ τότε φύλαξε μια προσευχή για την έξοδο Που ψάχνω, Η επιστροφή στον εαυτό μου Στην παιδική ηλικία που με βασανίζει Στον τρόμο του εμβρύου που κλαίει για όσα δεν το άφησαν να διαλέξει Το επέλεξαν για μια πολυδιαφημισμένη παράσταση χωρίς ακροατήριο Το σκάρτεψαν με νοθευμένα ποτά και υποσχέσεις για ένα ευφάνταστο αύριο Εσύ το αγνοείς...έτσι το σκοτώνεις Προδομένη πίστη...ευκολόπιστη αρετή Ο Έρωτας Πόνος Η απόρριψη Πόνος Εκδικητικότητα Ο Πόνος Η μοναξιά που βιώνεις σε σαπισμένους τοίχους Η στέρηση Τα ξεραμένα χείλη...η ανάσα που ιριδίζει ανάμεσα στο άσπρο και το μαύρο Οι ανείπωτοι στίχοι νοτισμένοι με οινόπνευμα Το μοβ του βατόμουρου Οι ξεκούρδιστες κιθάρες Ο γύρος του κόσμου χωρίς αλεξίπτωτο Η πτώση Τα λάθη μου Η λήθη Η πνιγμένη αλήθεια στο ψέμα Οι τύψεις Και τέλος η εξίσωση της αγάπης Η αγάπη... Ξανά η αγάπη Πριν την συγχώρεση...
Κοίταξε με τώρα που αλλάζω Αλλοτρίωση, δεν είμαι εγώ στην πραγματικότητα Αποξένωση, δεν είναι αυτός ο χαρακτήρας μου Αποσύνθεση, δεν έχω αισθήματα Κουρνιάζω Κουράστηκα...να έγερνα Μελανιάζω Ο χρόνος μακριά σου Στο διάστημα Ο χλευασμός Η χαμένη επαφή Ξεθωριάζω Αλλάζω Ένα βατόμουρο γίνομαι Έτσι τελειώνει Συγχώρεσέ με...
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |