Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική

Θέλω να μείνω μόνος

Να δώσω ένα τέλος...

Γι’ αυτό σου γράφω

Η άνοιξη καθυστερεί

Ίσως να μην έρθει

Μόνο εσύ μπορείς να με καταλάβεις

Η θάλασσα του Αιγαίου

Με κοιτάζει παραπονεμένη

Κλαίει κι αυτή

Αλλά δεν την ακούω

Το κοινό δεν με τίμησε

Έχω μάθει να περιμένω

Μα βαρέθηκα

Για πόσο ακόμη;

Η σκάλα έτριξε...

Μια σκιά ανεβαίνει

Πίσω από το ξύλινο γραφείο

Ένα άλμπουμ με παλιές φωτογραφίες κοιτάζω

Σε κοιτάζω

Γελάς...

Είσαι όμορφη

Με κοιτάς

Μου χαμογελάς

Θυμάμαι την αίσθηση που μου άφηνε

Όταν το χέρι σου άγγιζε το δικό μου

Ένοιωθα ... σιγουριά

Μόνο εσύ μπορείς να με καταλάβεις

Ένα έργο ζωής...καταρρέει

Πάνω στο πόντιουμ...σιωπή

Κι οι φίλοι μόνο σε κάτι φωτογραφίες

Μόνος τώρα

Επιλογή...

Πονάω;

Αντέχω...αλλά δεν ραγίζω...

Όμως το ξέρω πως πίσω δεν θα γυρίσω

Αποφασισμένος

Πρέπει να φύγω...

Θα θελα να ήμασταν παιδιά ξανά

Να μου δίνε η ζωή ακόμη μια ευκαιρία

Να πετάξω σε μια άλλη γη

Θα σ’ έπαιρνα μαζί

Εγώ κι εσύ

Όμως...

Το ξέρω πως είναι ένα ακόμη όνειρο

Αφελής

Θεέ μου πόσο αφελής!

Κι όμως το ξέρω

Μόνο εσύ μπορείς να με καταλάβεις

Ήθελα να διαβάσεις αυτές τις λέξεις

Και να με συγχωρέσεις

Αν το μπορούσα

Θα σου χτυπούσα το κουδούνι

Κι ίσως μου άνοιγες την πόρτα

Ίσως μου έδινες μια αγκαλιά

Κι ίσως μου άφηνες ένα τελευταίο βράδυ

Στο ζεστό σου κρεβάτι

Κι ένα χάδι

Ένα σου φιλί

Θα ήθελα να κρατήσω μόνο

Το χάδι των χειλιών σου...στα χείλη μου

 

Εσύ μόνο θα με καταλάβεις...

Σε σένα γράφω..

Εσένα μόνο ξέρω...

Κι αλήθεια...

Θα μου λείψει να σε αγαπώ

Γιατί

Μόνο εσένα αγάπησα ... στα αληθινά...

Στην πίκρα και στη χαρά...

 

 

[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ]

 

Το περιεχόμενο της τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία
και η μερική ή ολική αναπαραγωγή του απαγορεύεται χωρίς την άδεια του δημιουργού


Copyright © Chris Kyriakopoulos 1988 - 2005 :: Designed & Hosted by Web Dynamic