|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Κύματα, αναστήσατε την πετρωμένη μου ελπίδα Σήματα, συγχωρέσατε την αιματοβαμμένη μου κηλίδα Τη μνήμη ξεγέλασα αναζητώντας ό,τι προλάβω να περισώσω Της έταξα έλατα και πράσινη γη για να την ελευθερώσω Το γάλα της ζωής πικρό, της μάνας μου ακόμα ζητώ Μέσα στον ωκεανό, στο κατάστρωμα ασφυκτιώ Παραπατώ... Μείνανε οι σύντροφοι να με κοιτούν Κι εγώ τους κοιτώ Χαμόγελα μικρού παιδιού, γελούν Με κερνούν ποτό Για αλλού τραβάνε, σ’ ένα γλέντι σπασμένο Απόψε με ξεχάσανε, το φως λιγδιασμένο Φοβάμαι πως αλλάζω Έχω αλλάξει δεν ξέρω Τα ρούχα μου πετάω Τώρα γυμνός, πως θα τα καταφέρω;
Δώσε μου μια φωτιά γερασμένε δούλε Τι κι αν τραβήχτηκες στη μούσκλα Αυτοί ακόμη σε φωνάζουν ‘μούλε’ Τις τύψεις κράτα ή παράτα τες στη μούχλα
Οι δρόμοι έξω ραγισμένοι, διψασμένοι, κλειστοί Ανοίγω χέρια μες τη νύχτα ευλογημένοι πιστοί Τη στάχτη σκέπασε, και χαμογέλασε Όσο η ζωή αναπνέει και το δάκρυ κλαίει Θα υπάρχει ακόμη κάτι που δεν θα έχει ειπωθεί, δεν έχει βρεθεί... Πάμε για κει...
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |