Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική


 

-          πατέρα πονώ

-          το ξέρω γιε μου

-          φοβάμαι να μπω στο χώμα ή να καώ

-          τι άλλο φοβάσαι;

-          Φοβάμαι τον πόνο πατέρα, δεν μου αρέσει να πονώ

-          Τι άλλο κάνεις εκτός από το να φοβάσαι;

-          Καμιά φορά…αδιαφορώ…νιώθω πως είναι μάταιο να χρονοτριβώ, να ψάχνω υποστήριξη να μοιραστώ ένα πόνο ολόδικό μου…μια αγκαλιά.

-          Πες μου γιε μου τι ψάχνεις…

-          Ψάχνω μια μάνα πατέρα. Να με χαϊδεύει, να με φιλάει, να με προστατεύει. Ψάχνω αγάπη πατέρα

-          Που κοίταξες γιε μου για αγάπη; Αναρωτήθηκες ποτέ πως η πενία μόλις χορτάσει θα ησυχάσει μα δεν θα καταλαγιάσει;

-          Και που μπορώ να βρω αγάπη που να μην τελειώνει πατερά αφού κι εγώ αθάνατος δεν είμαι; Μ’ έφερες σ’ ένα κόσμο ανάμεσα σε ανθρώπους μα δεν στο ζήτησα εγώ. Ευθύνη δεν σου ζητώ πατέρα μα είναι φορές που με πληγώνει η αδικία και είναι στιγμές που επιζητώ τη λύτρωση, μέσα από το θάνατο.

-          Γιε μου, άνοιξε τα μάτια σου και σκούπισε τα δάκρυα σου. Κοίταξε γύρω σου την ομορφιά που δεν θέλεις να δεις για να ζεις.

-          Χάνω την ελπίδα μου πατέρα. Δεν αγαπώ. Δεν θέλω να ζω. Μα φοβάμαι και να πεθάνω. Τρελαίνομαι πατέρα. Δέσε με θα κάνω κακό.

-          Γιε μου πολύς χρόνος χάθηκε δεν νομίζεις; Ακόμη η γη γυρίζει και μυρίζει όμορφα και σου χαρίζεται απλόχερα. Σε αγκαλιάζει. Σε γλυκοκοιτάζει. Ερωτέψου τη γη. Αγάπησε τη.

-          Μα μες τη γη θα καταλήξω…

-          Είσαι παιδί της…

-          Πατέρα όταν γεννήθηκα, χρειάστηκαν δύο άνθρωποι και μια μήτρα για να με αναθρέψει. Μα όταν πεθάνω θα είμαι μόνος…

-          Ο θάνατός σου σου ανήκει μόνο.

-          Τι δυστυχία!

-          Γιατί δεν μαθαίνεις να ζεις στην ευτυχία;

-          Δεν θέλω πατέρα. Νοιώθω τόση κούραση. Καλύτερα να φύγω.

-          Και που θα πας;

-          Δεν ξέρω…ονειρεύομαι ένα τόπο χωρίς όνομα, χωρίς αέρα. Ονειρεύομαι ένα τόπο χωρίς ανθρώπους. Χωρίς χρόνο. Χωρίς αγάπη. Χωρίς ζωή. Θα φύγω πατέρα…με συγχωρείς.

………

-          Γιε μου, σε καταλαβαίνω…γεννήθηκες για να πεθάνεις, μα αυτοί οι γονείς που σε γέννησαν δεν σου έδωσαν αγάπη. Θαρρούσαν πως ήταν αρκετό να αναπνέεις αέρα, να είσαι ντυμένος, να τρως ψωμί, να σε μορφώσουν. Δεν φταις εσύ γιε μου… αλλά εγώ. Εγώ που δεν σου έδωσα αγάπη, γιατί ποτέ δεν πήρα αγάπη, κι ας νόμιζα πως ήξερα τι είχα. Δεν είχα αγάπη γιε μου…συγχώρεσέ με.

-          Μην κλαις πατέρα, μου σχίζεις την καρδιά.

-          Μην φύγεις γιε μου, δεν είναι αργά.

-          Αγάπησέ με πατέρα για μια φορά…να πονέσουμε μαζί.

            

[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ]

 

Το περιεχόμενο της τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία
και η μερική ή ολική αναπαραγωγή του απαγορεύεται χωρίς την άδεια του δημιουργού


Copyright © Chris Kyriakopoulos 1988 - 2005 :: Designed & Hosted by Web Dynamic