Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική


 

Ακούω μέσα μου φωνές.

 

Καλησπέρα κύριε Ταραντίνο.

Δεν θα σε εγκαταλείψουμε ποτέ.

 

Ανακάλυψες τη ρώμη;

 

Το αίμα μου με τρώει.

Πονάω μάνα...

 

Χαριεντίζεσαι σε ποτά που ξενερώνουν και σε πίνουν και παραπονιέσαι.

 

Το νοιώθω που με αρρωσταίνουν, είναι η κοινωνία η μία και η άλλη η ηθική του κόσμου. Ξεφυτρώνουν στο χθες και κοιμούνται στο αύριο. Δεν θα ξημερώσει μια μέρα...

 

Βουίζει στα αυτιά μου η ίδια φωνή. Έχει κάνει συμφωνία με το θάνατο. Πληρώνω κάποιο τίμημα. Τιμωρούμαι;

 

Εσύ αναζητάς την ενοχή για να έχεις άλλοθι. Το θεωρείς κουμπί που πατιέται και σε εξυπηρετεί σε ό,τι θεωρείς μπορεί να γίνει σωσίβιο στη μέση του ωκεανού. Δεν θα σε φτάνει ο αέρας.

 

Εσύ αναζητάς την αγωνία για να έχεις άλλοθι να αναβάλλεις την απόφαση να αλλάξεις αυτό που θα σε πάει βήματα μπροστά και θα σε φτάσει στη στεριά.

 

Πισωγυρίσματα και βολέματα θα στα σπάσουμε κύριε Ταραντίνο, μέχρι να εξαρθρώσουμε τη σπατάλη χρόνου για την αβεβαιότητα και τη σιγουριά που πολεμάς.

 

Γιατί προδίδεις τον εαυτό σου;

 

Παρατεταμένο τέλος μην σκιάζεσαι περνάει.

 

Τους ακούω ... φωνάζουν το όνομά μου.

 

Καλησπέρα κύριε Ταραντίνο.

Φόρεσε τη λευκή ζακέτα σου.

Θα είμαστε απ’ έξω.

 

Καληνύχτα κύριε Ταραντίνο.

Δεν θα σε εγκαταλείψουμε ποτέ.

...

αν είμαι ... είμαι ένα «είμαι» εξορκιστής και σας εξορκίζω.

Είμαι δυνατός και θα τα καταφέρω.

Είμαι τώρα στο τώρα, εξάλειψα το χθες και το αύριο.

 

[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ]

 

Το περιεχόμενο της τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία
και η μερική ή ολική αναπαραγωγή του απαγορεύεται χωρίς την άδεια του δημιουργού


Copyright © Chris Kyriakopoulos 1988 - 2005 :: Designed & Hosted by Web Dynamic