|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Πόσες φορές μου μίλησες για αγάπη και προσπάθησες να με πείσεις πως η αντίθεση στην κοινότητα είναι έκφραση υπέρτατης ελευθερίας, αν η αγάπη που ποθείς είναι μια αλόγιστα σκορπισμένη ευαισθησία που ανέξοδα και ανέλπιδα θυσιάζεις για τη μοναξιά που προβάρει καθημερινά στη σκιά σου, με μόνη σου ευχαρίστηση αυτή την ίδια την αγάπη που σκορπάς.
Όλες αυτές τις φορές αγωνιούσες να μου διδάξεις ένα μάθημα ορθής συμπεριφοράς ντυμένη με τα χρώματα μιας ειρηνικής ανυπότακτης τόλμης να προσεγγίσεις τον άλλον, να χτίσεις γέφυρα πάνω απ ‘ τα επικίνδυνα νερά της ακρότητας της ξενιτιάς. Οδηγήθηκες στα άκρα και κινδύνεψες παλεύοντας με τις φύτρες εκείνες που καρφώνονται σα βδέλλες στη φωτεινή πλευρά του μυαλού για να το βυθίσουν στο σκοτάδι. Το ξέρω πως ο χειρότερος φόβος σου ήταν ένα διαγραμμένο μυαλό.
Ζούσες πάντα με την καχύποπτη στάση ενός καταδιωκόμενου επιθετικού που γνωρίζει το φόβο μέσα στους εφιάλτες της ύστερης παραδοξολογίας της μεταμόρφωσης. Όταν μιλούσες για αλλαγή προς την αγάπη εννοούσες ακριβώς αυτό.
Αν η αγάπη ήταν ένα φάρμακο το ξέρω πως θα γιάτρευε τις αρρώστιες αλλά θα έφερνε μαζί της τον εθισμό και τις επιπλοκές. Θα οδηγούσε στο θάνατο.
Αν η αγάπη ήταν μια ηλεκτρική μηχανή θα ξόδευες το ξέρω όλη την ενέργεια σου για να την κάνεις να λειτουργήσει και στο τέλος θα έπεφτες ξερός απ’ την εξάντληση.
Αν η αγάπη είναι αυτοσκοπός τότε μπορείς να γευτείς τις χαρές και τις πίκρες της μ’ ένα χαμόγελο που φωτίζει το δισταχτικό πρόσωπο και το αγκαλιάζει με τρυφερότητα για να μοιράσει απλόχερα … την αγάπη…
Έτσι μιλούσες για την αγάπη και πάλευες θυμάμαι να με πείσεις αλλά δεν κατάλαβες ποτέ πως ζητούσα μόνο μια στιγμή μέσα στα λόγια σου για να μου δείξεις στην πράξη όλα αυτά που υποστήριζες με πάθος…κι ας μην μου μιλούσες ποτέ ξανά.
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |