|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
«Θα ξυπνήσεις ένα πρωινό στο χρόνο και θα δεις τον ήλιο να ανατέλλει κρεμασμένος στη γωνία, σ` ένα καινούργιο ουρανό, γαλάζιο, περισσότερο από ποτέ ξάστερο, κουράγιο, ανοιχτά τα στήθια στον αέρα, πουλιά ταξιδεμένα προς το νότο, οι ευχές που επιστρέφουν εδώ πέρα, μαζί… θα ανοίξουμε τα χέρια, θα τα κάνουμε φτερά και θα απλωθούμε, πάνω απ` τα δάση και τις θύελλες… θα ξεχαστούμε, ίσως βρέξει, ίσως κρυώσεις, θα σε ζεστάνω, μια πνοή μου φτάνει για να σε κάνω, δυνατή, μια δύναμη ισχυρή, να επιτρέψεις το κάθε θαύμα που ζητάς από παιδί για να συμβεί, δαχτυλίδια τα όνειρα, αεροπλάνα σε μια φωτογραφία, τα όνειρα που κάνουμε χωρίς αντιστοιχία, σε μια κοιλάδα πεταμένα, διαμάντια, χάρισε μου τη λάμψη σ` ένα σου βλέμμα, θα γίνω διάφανος, θα σε ξυπνήσω, πες μου, … πες μου τι βλέπεις σε μένα;
Δεν θα φοβάσαι , η χώρα θα γίνει ένας χάρτης, ο αλλοτινός εφιάλτης, θα τον βάψουμε με τα χρώματά μας, θα γκρεμίσουμε τα σύνορα, στην περιπλάνηση, πάνω στα αστέρια, ξενάγησε με, στον ίλιγγο του απείρου, άγγιξε με, μέσα στο σύμπαν, θα αλλάξουμε τη θέση του και θα κρυφτούμε πίσω απ` το μπαλκόνι, από εδώ κάτω μοιάζουν τα αστέρια με διλήμματα, θα γίνουμε ένα σώμα, δεν θα πολεμούμε, θα πετάξουμε τα όπλα και θα φορέσουμε τη στολή της αγάπης, καινούργια αγάπη, θα αγαπάμε αυτό που φτιάξαμε, θα ελευθερωθούμε, εγώ κι εσύ, μαζί θα δούμε, κι ίσως τότε να ψάξουμε να βρούμε ένα τόπο για να μείνουμε, ένα σπίτι που θα κοιτάζει το Θεό στο πρόσωπο, και θα δακρύζουμε, θα κλέψουμε το ουράνιο τόξο και θα σκαρφαλώσουμε στη ράχη του για να τον αγγίξουμε, σε μια πολυκατοικία στέκομαι, σου φωνάζω, ντρέπομαι και ανασταίνομαι, στη θάλασσα θέλω να ζήσω, μαζί σου και να προσεύχομαι.
Θα ξημερώσει ένα πρωινό , που θα` ναι αλλιώτικο από τα άλλα, θα ‘μαστέ πιασμένοι χέρι-χέρι, αποφασισμένοι να κάνουμε αυτό το πρωινό πιο όμορφο απ` τα μεγάλα λόγια, τοπία αραχνιασμένα και κοντυλώματα, ξηλωμένες υποσχέσεις και υποστυλώματα, χρώματα βίας και πλαστικά όνειρα, γκρεμίζονται, απ` την αρχή γίνονται θεμέλια, τα ξαναχτίζουμε, και τα βαφτίζουμε με αλήτικες λέξεις, χωρίς οργή, χωρίς ψέμα, παρά μόνο με καινούργια αστεία, θα σε βλέπω να γελάς, θα μου χαμογελάς, θα μου δίνεις ενέργεια και θα στριφογυρίζω…θα σε κοιτάζω, και θα συγκρατώ εικόνες, χιλιάδες λέξεις, αλλεπάλληλα αστρικά μηνύματα, στα χαρακώματα του νου παλεύεις στα κύματα, βάφεις λευκή σημαία με τα μαλλιά σου, είναι σαν μαγνήτης που μ` εκτοξεύει προς μια άγνωστη διεύθυνση, εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου σ` αυτό τον κόσμο, ένα κομμάτι της ψυχής σου, ταξίδεψε με εκεί, με την αναπνοή σου.
Ένα πρωινό…πριν ο χρόνος μας τελειώσει στα ρηχά…θα διασχίσουμε το σκοτάδι, θα χτίσουμε ένα κόσμο από αγάπη, θα τον γεμίσουμε παιδιά, αν χρειαστούν εθελοντές για την ειρήνη θα μας προστάξει η φύση, θα τιθασεύσει, θα ελευθερώσει το ποτάμι που κουβαλούμε και θα ριχτούμε στη θάλασσα, θα λιώσουν οι πάγοι και θα μας προϋπαντήσουνε, θα αγκαλιαστούμε, θα μας καλωσορίσουνε, θα πιαστούμε στο χορό, στη γιορτή του ανθρώπου θα με πας, με τα δελφίνια θα φιληθούμε και ίσως τότε εξατμιστούμε για να επιστρέψουμε ατμός, πίσω στα αδέλφια μας, θα γίνεις σύννεφο, αφράτο και λευκό, και γω το ρεύμα που θα φτιάξει τη σύγκρουση με το μυαλό , η βροχή γεννιέται και ευεργετεί αυτούς που την ευγνωμονούνε...»
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |