Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική

-          διάβολε ήρθες;

 

-          δεν έφυγα ποτέ…

 

-          τι ζητάς από μένα;

 

-          να ξυπνήσεις από το λήθαργο.

 

-          μα εσύ θέλεις το κακό μου…για να συνεχίσεις να υπάρχεις.

 

-          τότε ξύπνα κι έλα να με διώξεις.

 

-          πως μπορώ εγώ να σε διώξω;

 

-          σταμάτα να με καλείς …

 

Σκιές πλουμιστές, σκοτεινές κι αράχνες κατοικούν στο σπίτι του μυαλού σου.

Κι είσαι ευχαριστημένος…

--------------------------------------------------------------

 

-          Τι είναι αυτό που φοβάσαι;

 

-          Το σκοτάδι με ανατριχιάζει.

 

-          Γιατί το βλέπεις με τα μάτια κλειστά.

 

-          Προτιμώ τη σιγουριά της μέρας.

 

-          Μέρα ή νύχτα, ο ήλιος βασιλεύει.

 

-          Θα φύγω…

 

-          Πού θα πας; έχεις ένα βασίλειο να κυβερνήσεις.

 

-          Ποιο είναι αυτό;

 

-          Ο εαυτός σου.

 

Θα φύγουμε. Θα περπατήσουμε ξένους τόπους. Ίσως βρούμε εκεί ένα σπίτι. Ίσως μείνουμε τελικά εκεί. Στην έρημο των ξεχασμένων εγώ.

 

[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ]

 

Το περιεχόμενο της τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία
και η μερική ή ολική αναπαραγωγή του απαγορεύεται χωρίς την άδεια του δημιουργού


Copyright © Chris Kyriakopoulos 1988 - 2005 :: Designed & Hosted by Web Dynamic