Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική

Θυμάσαι τότε που το πιάνο σου έσπασε και κόπηκες στις εξετάσεις;

Ήθελες να ουρλιάξεις από οργή … αλλά δεν το έκανες.

Και θυμάμαι τότε στην εκδρομή στο βουνό που χάλασε το αυτοκίνητο και ξενύχτησες στο χιόνι.

Νόμιζα πως θα γκρέμιζες τη γη απ` την ταραχή σου… αλλά δεν το έκανες.

Θυμάσαι τη φορά που τέλειωσε η ταινία στο σινεμά με τους εραστές προδομένους απ τη μοίρα;

Είδα πως σφιγγόταν το πρόσωπο σου απ` τη λύπη , πίστεψα πως θα έκλαιγες, μα εσύ δεν το έκανες.

Και το καλοκαίρι που πνίγηκε στη θάλασσα ο καλύτερος σου φίλος;

Νόμισα πως θα χανόσουν κάτω απ` το έδαφος που πατούσες, πως θα ζητούσες μια αγκαλιά να σε στηρίξει, μα εσύ δεν τη ζήτησες.

Και τη φορά που αρρώστησες βαριά και ψηνόσουν στον πυρετό μόνη στο σπίτι;

Θα μπορούσες να πάρεις ένα τηλέφωνο , να μου ζητήσεις μια βοήθεια, αλλά τελικά δεν το έκανες.

 

Ήρθαν στιγμές που ο φόβος σε νίκησε.

Ήταν φορές που η ελπίδα σου προδόθηκε και πίστεψες πως σε τίποτα δεν υπήρχε νόημα για να αρπάξεις μια στιγμή να σε κρατήσει.

Το ξέρω έκλαιγε η ψυχή σου, μπορούσα να ακούσω το κλάμα που έπνιγες και πονούσα κι εγώ μαζί σου.

Στεκόμουν εκεί , δίπλα σου ,  σ` ακολουθούσα στη μοναξιά … στο δρόμο που είχες χαράξει. Προσπάθησα να σου δείξω τι σημαίνει να είμαι εκεί…πως μου έδινες χαρά…κι εσύ με προσπερνούσες. 

 

Θυμάσαι τότε που σταμάτησες και με κοίταξες ίσια στα μάτια;

Σταμάτησε ο χρόνος, διπλή καρδιά χτυπούσε κάτω απ` το στήθος.

Με υπνώτισες, ένοιωσα τον κεραυνό να με διαπερνά, να γίνομαι σκόνη και συ με σκορπούσες.

 Ήξερες πως ήμουν εκεί για σένα, το ένοιωσα … με ζητούσες…μου φώναζες…το πίστευες…με αγαπούσες…

Χάιδεψες το πρόσωπο μου με το χέρι σου, μου χαμογέλασες…αλλά σηκώθηκες κι έφυγες.

 

[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ]

 

Το περιεχόμενο της τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία
και η μερική ή ολική αναπαραγωγή του απαγορεύεται χωρίς την άδεια του δημιουργού


Copyright © Chris Kyriakopoulos 1988 - 2005 :: Designed & Hosted by Web Dynamic