:: Χρήστος Κυριακόπουλος :: μια μέρα

Κάθε μέρα θα ξυπνώ και θα τρέχω στο παράθυρο ν` αναζητήσω τον ήλιο για να του πω καλημέρα. Θα έχω τις κουρτίνες ανοιχτές και τα ρολά σηκωμένα κι αν είναι εκεί πιστός στο ραντεβού θα τον ευχαριστήσω γιατί δεν με πρόδωσε. Μα κι αν λείπει θα αναπνεύσω το φρέσκο αέρα της καινούργιας μέρας και θα του κλείσω το μάτι ως την επόμενη.

Κάθε μέρα θα ξυπνώ και θα προσπαθώ να μην είμαι ο ίδιος. Θα ξεγελώ τον εαυτό μου, θα φοράω μάσκες μα κάτω από το προσωπείο θα κατευθύνω νέες συμπεριφορές και θα προσπαθώ να δίνω ευκαιρίες στους ανθρώπους για να με πλησιάσουν για να τους πλησιάσω γιατί τους έχω ανάγκη. Δεν μπορώ να καταφέρω τίποτα από μόνος μου γιατί την αξία σ` ό,τι κάνω την δίνουν αυτοί για τους οποίους το κάνω κι αυτό σίγουρα θα ικανοποιήσει εμένα πρώτα.

Κάθε μέρα θα ξυπνώ και θα ναι μια καινούργια μέρα. Θα φοράω κορδέλες στο λαιμό, θα φοράω φανταχτερά ρούχα. Μπορεί να γδυθώ, μπορεί να νοιώθω γυμνός και θα τρέχω στο δρόμο, θα λεω σ` όλους καλημέρα, θα τους σφίγγω το χέρι και μ` όλους θα γίνομαι φίλος, γιατί δεν θέλω να είμαι κάτι άλλο, γιατί θέλω να μάθω να είμαι μόνο αυτό. Και θα μιλώ στους γέρους, θα παίζω με τα παιδιά, θα βοηθώ τους αδύναμους, θα γελώ, θα κλαιω, θα φωνάζω, θα ουρλιάζω, θα πηδώ, θα `χω αχτένιστα μαλλιά και μια κορδέλα στο λαιμό. Και θα είμαι εγώ, μέσα στην τρέλα και στη χαρά, γιατί η μιζέρια και η καχυποψία δεν οδηγούν παρά στην απελπισία.

Κάθε μέρα που θα ξυπνώ θα είναι διαφορετική κι εγώ μοναδικός διαφορετικός όπως με θέλω, εγώ, ο ίδιος, όπως φτιάχτηκα να είμαι.

Και θα έρχομαι κάτω από το μπαλκόνι σου και θα σου τραγουδώ, θα σου χορεύω, θα σε μαγεύω, θα σε ψάχνω, θα σου αποκαλύπτομαι, θα σε λαχανιάζω, θα σε ξελογιάζω, θα σε λογαριάζω, θα σε φροντίζω, θα σε νανουρίζω, θα σε προστατεύω, θα σε υπερασπίζομαι, θα σε μιμούμαι, θα σε ξεσκεπάζω, θα σε ξαναζητώ, θα σε ποθώ, θα σε ερωτεύομαι, θα σ` αγαπώ, θα είμαι άνθρωπος…εγώ … θα ζω.

Αυτό μου έμαθες να είμαι, να ζω και σ` ευχαριστώ…

[ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ]