|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
Πρόσθεσα άλλο ένα δευτερόλεπτο στο ρολόι της μοναξιάς μου. Ένα μπλε φως βάφει τον τοίχο. Κοιτάζω τη φωτογραφία σου κρεμασμένη στη μαύρη κορνίζα. Παντού τριγύρω σκόρπια λόγια κι υποσχέσεις…μια μπλούζα κι ένα μαύρο φουστάνι… Το άρωμα σου πότισε το φτηνό υλικό…βασανίζει τη διψασμένη μύτη. Δεν μπορώ να σε μυρίζω…
Κοιτάζοντας τη γη από ψηλά…αντικρίζω τη μαγεία της χαμένης μου πατρίδας. Ξεχασμένη σκόνη απλώνεται ολόγυρα της…την πιέζει…την τρυπά…την διαπερνά. Τα ηχεία του κόσμου ψάχνουν τις νότες να βρουν να τραγουδήσουν τα μυστικά του…τα ξεχασμένα μυστικά που αλλάχτηκαν από τις σιωπηλές συμμαχίες του φεγγαριού…τα ανομολόγητα μυστικά που απαλλάχτηκαν απ` τα χαλύβδινα προσωπεία…
Πονάει η καρδιά μου…δεν έχω λόγο να στο κρύψω… Στη φυλακή την έκλεισες… Κι ο χρόνος τρέχει…γοργά…το ατέλειωτο ταξίδι της αναζήτησης… Σίδερα στην καρδιά και μια φωνή σιδερένια…πλαστική…κούφια…
Έγινα αστέρι και ταξιδεύοντας στο διάστημα αναρωτιέμαι που τελειώνει η γραμμή της ζωής στο χωρίς σύνορα άπειρο… Ας μου χαμογελούσες… Ας γινόσουν Θεός… Λατρεύοντας σε να σε ικετέψω απ` τη θλιμμένη βασιλεία σου…απ` το μακρινό βασίλειο σου να σε κλέψω…να σε φέρω στη γη που αγαπώ… Να περπατήσεις στα πράσινα λιβάδια…να δεις ξανά τι έφτιαξες εδώ… Να πιεις το ζωντανό νερό που αναβλύζουν οι πηγές που έκρυψες στα βράχια.
Γλυκό περιστέρι…που φέρνεις την ειρήνη στο πνεύμα και ανάβεις τις φωτιές της πικρόριζας…απλόχερα σκόρπισε στο βραδινό αέρα την αγάπη...στο σπίτι που δεν σε φιλοξένησε … αλλά σε προσκάλεσε…έλα…
Ένα ακόμη δευτερόλεπτο πέρασε… Νομίζω πως άδικα περιπλανιέμαι…η πόρτα σου είναι ανοιχτή… Να περάσω ;
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |