|
Βιογραφικό | Συλλογές | Ερμητική | Νεότευκτα | Επικοινωνία | Κεντρική |
|
κοιτάζω την πόρτα .... έμεινε ορθάνοιχτη... άδειασε ο κόσμος ... ανωνυμία... τώρα λησμονώ... αλήθεια πόσο βαθιά κόβει το μαχαίρι …
μια θάλασσα φουσκώνει πάνω απ` το κεφάλι μου... με πνίγει η λησμονιά... τα δάχτυλα μου ... δάχτυλα σου... νοιώθω με την αφή σου... περιμένω τον κεραυνό... κοιτά ... κοίταξε... στο βουνό εκεί ... στη σπηλιά... Άκου ... άκουσε... το τραγούδι του κενού...τη συναυλία της λησμονιάς...
νοσταλγώ απόψε.... απόψε που κλείνω τα μάτια... κι αναζητώ... τη φωνή σου ... ανοιχτά τα στήθια μου ... προβάλλει η καρδιά... πνιγμένη στο αίμα...σκοτωμένο αίμα... με ρωτάς «γιατί;;;» μα ξέρεις την απάντηση... εσύ πρέπει να ξέρεις.... για ό,τι κι αν συμβεί...εσύ πρέπει να το ξερές από πριν...
κι απόψε... νοσταλγώ απόψε.... και κοιτάζω τον ουρανό.... που είναι τα αστέρια; ποιος κρύβει το σκοτάδι; αυτός που φοβάται... εγώ … εγώ φοβάμαι.... κι εσύ στο άλλο βουνό... με κοιτάς...με ακούς.... μου απλώνεις το χέρι... μα ανάμεσα μας μια θάλασσα... αυτή τη θάλασσα τη γέμισα...πολύ πιο πριν... πνιγμένος στα αναφιλητά... κι ένα γιατί ... δικό μου γιατί... η βάρκα που με παίρνει μακριά σου... γιατί...; γιατί τα φύλλα γέρνουν στον ήλιο;;; γιατί το φως φωτίζει τη μέρα;;; γιατί φωνάζω το όνομα σου;;;
έξω ... κρύο... πάνω σε ράγες περπατώ... ένα τραίνο αναζητώ να με φέρει κοντά σου... πιο κοντά σου... το ταξίδι του τέλους... πόσο μακρινό ταξίδι...βασανιστικό... το τραίνο αναζητώ... επιβάτης η ψυχή μου να φτάσει την ψυχή σου... κράτησε μου τη θέση... δώσε μου αυτό που μου ανήκει.... σου παραδίδω τη δική μου... η ζωή είναι .... η ζωή είναι .... ρυτιδιασμένη... γερνάω... μια ψυχή κουρασμένη...κι όμως... τώρα δα ... γελάω... γελάω με μένα... θεέ μου τι γελοίος... γελάω με μένα και ναι ... μεθάω... τι κι αν πίνω το άχρωμο αίμα τι κι αν η γεύση του μου βρέχει τα χείλη... τα χείλη που δεν φίλησα... τα χείλη που με καινε τα χείλη που δεν φίλησα... αυτά με καινε...
πως μπορώ να γράψω τη ζωή μου σε 2 λέξεις...;; πως μπορώ να κλαιω σε μια άψυχη γραμμή...;; ζωή δανεική ... αυτή είναι η ζωή μου... κι απόψε έκλαψα έκλαψα για σένα... για σένα που ...... για σένα που έριξες τον κεραυνό που περίμενα... δες με κοίταξε με... μαραζώνω... και φοβάμαι... φοβάμαι γι `αυτά που θα γίνουν γι` αυτά που δεν αποφάσισα... γι` αυτά που δεν με ρώτησαν... αλλά και πάλι και πάλι σιωπή... κι όμως εγώ γελάω... γελάω μαζί μου... θεέ μου τι γελοίος... πως να χωρέσω αυτό που νοιώθω για σένα ... μέσα σε 2 λέξεις...
ελπίζω να μην αργήσεις....
|
|
Το περιεχόμενο της
τοποθεσίας αποτελεί κατοχυρωμένη πνευματική δημιουργία |